تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٤٠٢ - متن

[سرنوشت سياسى تشيع در سده نخست هجرى‌]

(* مصدر روايت: امام باقر عليه السّلام.

* راوى: ابان بن ابي عياش.

* زمان: دهه هشتاد هجرى.

* مكان: مكه، موسم حج.

* موضوع: آنچه بر اسلام گذشته است.

* آنچه بر اسلام از آغاز گذشته است؛ سرنوشت سياسى تشيع و شيعيان در سده نخست هجرى؛ از دوره كودتا تا دوره هشام بن عبد الملك مروان.

* انگيزه‌هاى سياسى جعل و تحريف احاديث.)

* متن:

ابان گويد: امام باقر عليه السّلام به من فرمود: ما اهل بيت از قريش چه‌ها كه نديده‌ايم؛ از ستمى كه بر ما روا داشتند و عليه ما شوريدند و خاندان ما را كشتند، و پيروان و دوستداران ما از مردم چه‌ها كه نديده‌اند!* رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم درگذشت در حالى كه حق و حقيقت ما را بيان فرموده بود و به پيروى از ما فرمان داده بود، ولايت و دوستى ما را واجب نموده بود و به آنان فرموده بود كه ما به مردم از خودشان نسبت به آنان سزاوارتريم، و دستور داده بود تا حاضران اين حقايق را به غايبان برسانند. اما پس از درگذشت آن حضرت صلّى اللَّه عليه و اله و سلم بر على عليه السّلام شوريدند؛ حضرتش با استناد به گفته‌هاى رسول خدا در باره خودش و آنچه را مردم از آن حضرت در باره على شنيده بودند، با آنان احتجاج كرد. گفتند: راست مى‌گويى، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم اين سخنان را فرموده ولى با اين گفته‌اش آنها را نسخ فرموده كه: «ما خاندانى هستيم كه خداوند گرامى‌مان داشته و ما را برگزيده و دنيا را براى ما راضى نيست، همانا كه خداوند نبوت و خلافت را براى ما جمع نكرده است»! تنها چهار نفر اين سخن را گواهى كردند؛ عمر، ابو عبيده، معاذ بن جبل و سالم غلام ابو حذيفه! عوام را در حقيقت امر به شبهه انداختند، آنان هم تصديق‌شان‌