تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ١٦٥ - متن

گرد باد طوفان! به سرزمينى درآيد و از سرزمينى بگذرد. در چنين هنگامه‌اى مردمى را بيابيد كه پرچمدار روز نبرد بدر بودند؛ يارى‌شان كنيد و يارى جوئيد تا پاداش يابيد و معذور باشيد.

بدانيد كه پس از من، هراس انگيزترين فتنه‌هاى وارده بر شما، فتنه بنى اميه است؛ فتنه‌اى كور و كر، بسته و تاريك، فتنه‌اى فراگير كه بليّه‌اش دامن خواصّ را مى‌گيرد؛ هر كس كه آگاه و بيناى آن باشد دچار بلا شود و هر كس نادان و كوردل باشد بلا از او بگذرد، اهل باطل آن بر اهل حق غلبه كنند، زمين را سرشار از بدعت و ستم و بيداد كنند، تنها كسى كه جبروت آن را بر زمين زند و پايه‌هايش را بشكند و بندهايش را بگشايد، خداوند؛ پروردگار عالميان و در هم شكننده ستمگران خواهد بود.

بدانيد كه پس از من، به زودى بنى اميه را حاكمان بدى بيابيد؛ همچون شترى بدخو كه گازگيرد و دست كوبد و لگد زند و شيرش را پس ندهد. به خدا سوگند! فتنه‌شان همچنان پايدار بماند تا آنجا كه شما در دفاع از خود مانند آن برده بدكردار عمل كنيد كه هر گاه خواجه‌اش نباشد او را دشنام دهد و هر گاه حاضر باشد اطاعتش كند! به خدا سوگند! امّا اگر شما در زير هر سيّاره‌اى پراكنده باشيد، خداوند شما را براى آن روز بدى كه براى‌شان در نظر دارد، گردآورد. [١] همان مرد گفت: اى امير مؤمنان! آيا پس از آن، جماعتى هم خواهد ماند؟ فرمود:

شماها خود جماعتى پراكنده خواهيد بود! حق و حقوق و حج و سفرهاتان يكى خواهد بود ولى دلهاتان گوناگون! يكى از حاضران گفت: چگونه دلها گوناگون است؟ فرمود: اين گونه؛ حضرتش انگشتانش را در هم فرو برد، سپس فرمود: اين، اين را مى‌كشد و اين، اين را، هرج و مرج است! اوباش و حراميان جاهلى بر جاى‌