تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ١٧١ - اين روايت در منابع زير نيز آمده است
[گستره دانش و آگاهى على ع]
(* مصدر روايت: امام على عليه السّلام.
* راوى: ابان از سليم.
* زمان: سال چهل هجرى.
* مكان: مسجد كوفه.
* موضوع: دانش على عليه السّلام.
* گستره دانش بيكران على عليه السّلام.)
* متن:
ابان از سليم نقل كند كه گفت: روزى در مسجد كوفه در محضر على عليه السّلام نشسته بودم و مردم پيرامون حضرتش بودند، فرمود: پيش از آن كه مرا از دست دهيد از من بپرسيد، از كتاب خدا بپرسيد؛ به خدا سوگند! آيهاى نيست كه نازل شده باشد و رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم آن را بر من نخوانده و تأويلش را به من نياموخته باشد.
ابن كوّاء [١] گفت: آن آياتى كه بر حضرتش نازل شده و تو غايب بودهاى چه؟
فرمود: آرى! هر آيهاى كه بر حضرتش نازل مىشد و من نبودم وقتى خدمتش مىرسيدم مىفرمود: اى على! خداوند پس از تو اين و آن آيه را نازل كرد، و برايم مىخواند و مىفرمود: تأويلش اين است و آن، و مرا مىآموخت.
اين روايت در منابع زير نيز آمده است:
طوسى/ امالى ٢/ ١٣٦.+ بحار ٤٠/ ١٨٦.
[١]عبد اللَّه بن الكوّاء، از اصحاب برجسته امام على عليه السّلام، پس از شهادت آن حضرت، به همراه گروهى از سران برجسته شيعه كوفه دستگير و زندانى شد. همو بود كه معاويه را به سختى مورد انتقاد قرار داد و او را جبّار عنيد ناميد كه از ريختن خون اخيار ابايى ندارد. ن. ك: مسعودى/ مروج ٣/ ٤٠.