سليم گفت: سپس از مقداد پرسيدم و گفتم: خداى بيامرزدت، برترين سخنى را كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم در باره على بن ابى طالب عليه السّلام شنيده‌اى برايم تعريف كن. گفت:

شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم كه مى‌فرمود: «خداوند در قلمرو قدرت و حكومت خويش يكى است، انوارش را كه پيشوايان معصوم باشند به بندگانش مى‌شناساند، سپس امر خويش را به آنان واگذار مى‌كند و بهشت خويش را بر آنان مباح ساخته است. هر كس از انس و جن را كه بخواهد قلبش را پاك گرداند ولايت على بن ابى طالب را به وى مى‌شناساند، و هر كس را كه بخواهد قلبش را تيره و تار گرداند او را از شناخت ولايت على بن ابى طالب محروم مى‌سازد، به آن كه جانم به دست او است سوگند! آنچه باعث شد تا خداوند آدم را بيافريند و در او از روح خويش بدمد و توبه‌اش را بپذيرد، و او را به بهشتش بازگرداند، فقط نبوّت من و ولايت على بن ابى طالب بود. به آن كه جانم به دست او است؛ به خاطر نبوّت من و اقرار به ولايت على پس از من، ملكوت آسمانها و زمين به ابراهيم نشان داده شد. به آن كه جانم به دست او است سوگند! به خاطر نبوت من و شناخت على پس از من بود كه موسى در گهواره سخن گفت و عيسى بر جهانيان معجزه نشان داد. به آن كه جانم به دست او است سوگند! هيچ پيامبرى به نبوّت نرسيد مگر بر اثر شناخت خداوند و اقرار به ولايت ما و هيچ آفريده‌اى شايستگى شناخت خدا را نيافت مگر با اعتراف و اقرار به عبوديت براى خدا و اقرار به ولايت على پس از من!» مقداد خاموش شد، گفتم:

خداى بيامرزدت، جز اين؟ گفت: چرا، شنيدم كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم مى‌فرمود: «على معيار ديانت اين امّت و گواه بر آن و سرپرست حسابرسى آن است، على است آن قله بزرگ و شاهراه روشن حق و راه راست خداوند پس از من، به وسيله او از گمراهى راه يابند و از نادانى آگاه شوند و نجات يابند و به هنگام مرگ آرام گيرند و از هراس بياسايند و بديها پاك شود و عذاب بر طرف گردد و رحمت نازل شود. او چشم بينا و گوش شنوا و زبان گوياى خدا در ميان خلقش است، دست گسترده رحمت‌