تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٣٥٩ - متن

را به تاراج برند.

رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم فرمود: اى برادر! تو مانند من نيستى كه از شرّشان مصون باشى؛ همانا كه خداوند مرا فرمان داد تا حق و حقيقت را آشكار نمايم و خبر داد مرا كه از شرّ مردم مصونم خواهد داشت و فرمانم داد كه در اين راه جهاد كنم هر چند به تنهايى باشد، فرمود: «جهاد كن در راه خدا و كسى را جز خودت مكلّف به جهاد نكن» [١] و فرمود: «مؤمنان را به قتال برانگيز» [٢] و فقط من و تو مجاهد بوديم! آن همه كه در مكّه بودم خداوند فرمان به قتال نداد، بعد در مدينه خداوند مرا به قتال فرمان داد چرا كه مى‌دانست دين، شرايع، سنن، احكام، حدود، حلال و حرام جز به وسيله من شناخته نشود، و نيز مى‌دانست كه مردم پس از من آنچه را كه خداوند فرمان‌شان داده و آنچه را كه تو در رابطه با ولايت خود فرمان‌شان دهى و دليل و حجّت خود را آشكار نمايى، آگاهانه و به عمد و بدون اينكه حقيقت بر آنان مشتبه شود رها كنند، مخصوصا كه از همان آغاز و پيش از آنكه آيات خداوند در باره امامت و ولايت تو نازل شود با تو دشمنى داشتند. اگر عليه‌شان يارانى يافتى با آنان جهاد كن و اگر يارانى نيافتى دست نگهدار و خونت را حفظ كن چرا كه اگر به جهادشان روى تو را بكشند، و اگر پيرويت كردند و اطاعتت نمودند آنان را به حقّ رهنمون شو و گر نه رهايشان كن، و اگر ابتدا پاسخت دادند و سپس با تو جنگيدند تو نيز با آنان بجنگ و جهاد كن و اگر يارانى نيافتى دست نگهدار و خون خويش را حفظ كن و بدان كه اگر دعوت‌شان كنى تو را پاسخ ندهند و تا زمانى كه بر آنان اتمام حجّت نكنى رهايشان نكن. اى برادر! تو مانند من نيستى كه از شرّشان مصون باشى، من زمانى حجّت امارت و ولايت تو را پس از خويش اقامه كردم و آنچه را خداوند در باره تو نازل كرد براى آنان آشكار ساختم كه كسى نمى‌دانست من رسول‌