على عليه السّلام گفت: من از اينها كه از تو نپرسيدم، آيا مى‌دانى هنگامى كه ابو بكر به منبر شد، نخستين كسى كه با او بيعت كرد كى بود؟ گفتم: نه، ولى پيرمردى را ديدم كه بر عصايش تكيه داده و پيشانى در هم كشيده بود، نخستين كسى كه به منبر شد همو بود كه به خاك افتاد و مى‌گريست و مى‌گفت: سپاس خداى را كه نمردم تا كه تو را در اين مكان ببينم، دستت را بگشاى! ابو بكر دستش را گشود و با او بيعت كرد و سپس گفت: امروز همانند روز آدم! آنگاه پائين آمد و از مسجد بيرون شد.

على گفت: اى سلمان! مى‌دانى او كه بود؟ گفتم: نه، اما از گفته‌اش بدم آمد، گوئى درگذشت رسول خدا را به فال بد گرفت.

على گفت: آن كس شيطان بود، لعنت خداى بر او باد. رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم مرا خبر داد: روزى كه آن حضرت به فرمان خدا در غدير خم مرا به امامت امّت منصوب داشت و به مسلمانان فرمود كه من از خودشان نسبت به آنان سزاوارترم و به آنان فرمان داد تا اين حقيقت را به غايبان برسانند، شيطان و سران اصحابش حاضر

[١]سالم غلام ابو حذيفه، فرزند زناى جمعى جاهلى، برده‌اى گمنام و بى‌نشان بود كه ابو حذيفه بن عقبه از اشراف قريش، او را آزاد كرد، و چون پدرش شناخته شده نبود نام ابو حذيفه بر وى ماند، ميان سالم و ابو حذيفه دوستى مرموزى برقرار بود تا آنجا كه ابو حذيفه دختر برادرش را به او داد. ابو حذيفه و سالم هر دو با هم در مكّه اسلام آوردند و شگفتا كه هر دو با هم مردند و در كنار هم دفن شدند. سازمان تبليغات خلافت غصب، سالم را بس بزرگ نموده و برايش مناقب و فضايلى تراشيده است كه: سالم معلم بزرگ قرآن است! و او را در رديف ابن مسعود و ابى بن كعب و ... قرار داده است و بر آن شده تا سالم را در جاى بلال بگذارد. اما در اين ترديدى نيست كه سالم از رجال كودتا است، او سومين نفرى بود كه در پى كودتا دست ابو بكر را فشرد. سالم در قتل عام مخالفان كودتا فعال بود. در نبرد يمامه از شمشيرش خون مى‌چكيد و در همين پيكار بود كه جان باخت. نقش او در طرح توطئه و دولت كودتا تا آنجا بود كه عمر فرمود: اگر سالم زنده بود پس از من خليفه بود. ن. ك: خالد محمد خالد/ رجال حول الرسول ٣٩٧- ٤١٢.