تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ١٣١ - اين گزارش در منابع زير نيز آمده است

نسل حسين مى‌باشند. آنان هدايتگران هدايت شده‌اند، آنان با حق هستند و حق با آنان است، تا روز قيامت از حق جدا نشوند و حق از آنها جدا نشود، آنان محور و مايه سكون زمين‌اند كه زمين به خاطر وجود آنان آرام گيرد، آنان ريسمان استوار خداوند هستند، آنان عروة الوثقاى خدايند كه پارگى ندارد، آنان حجت‌هاى خداوند در زمينش و گواهان او بر خلقش و خزانه‌داران دانش و معادن حكمتش هستند، آنان چون كشتى نوح‌اند كه هر كس سوار شود نجات يابد و هر كس رهايش كند غرق گردد، آنان همانند «باب حطّه» در ميان بنى اسرائيل‌اند كه هر كس در آن درآيد مؤمن است و هر كس از آن بدر آيد كافر است. خداوند در قرآن اطاعت از آنان را واجب فرموده و در قرآن امر به ولايت‌شان كرده؛ هر كس اطاعت‌شان كند خداى را اطاعت كرده و هر كس نافرمانى‌شان كند خداى را نافرمانى كرده است.

گفت: بارها رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم در سجده بود كه حسين عليه السّلام مى‌خزيد و از صفها مى‌گذشت تا كه به پيامبر مى‌رسيد و بر پشت حضرتش سوار مى‌شد، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم در حالى كه يك دستش را بر پشت حسين و دست ديگرش را بر زانوهاى حسين نهاده بود برمى‌خاست و به همين وضع ادامه مى‌داد تا كه از نمازش فارغ مى‌شد.

بارها رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم بر منبر بود و سخن مى‌گفت كه حسن عليه السّلام نزد حضرتش مى‌آمد و از منبر بالا مى‌رفت و بر گردن پيامبر سوار مى‌شد و دو پايش را بر سينه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم مى‌آويخت به گونه‌اى كه خلخال پايش برق مى‌زد و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم همچنان سخن مى‌گفت و او را همان گونه نگه مى‌داشت تا كه سخنرانى‌اش تمام مى‌شد.