تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٦ - ترجمه

[سوره الصافات (٣٧): آيات ١٧١ تا ١٧٧]

وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ (١٧١) إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ (١٧٢) وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ (١٧٣) فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ (١٧٤) وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (١٧٥)

أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ (١٧٦) فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ (١٧٧)

ترجمه:

١٧١- وعده قطعى ما براى بندگان مرسل ما از قبل مسلم شده.

١٧٢- كه آنها يارى مى‌شوند.

١٧٣- و لشكر ما (در تمام صحنه‌ها) پيروزند.

١٧٤- از آنها روى بگردان تا زمان معينى (تا زمانى كه فرمان جهاد صادر شود).

١٧٥- و وضع آنها را بنگر (چه بى‌محتوا است) اما به زودى آنها (محصول اعمال خود را) مى‌بينند.

١٧٦- آيا آنها براى عذاب ما عجله مى‌كنند؟! ١٧٧- اما هنگامى كه عذاب ما در صحن خانه‌هاشان فرود آيد صبحگاهان بدى خواهند داشت!