تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣ - تفسير آيا ما و پدرانمان زنده مىشويم؟

و يا همفكران و همكاران و همشكلان آنها، زيرا اين كلمه به هر دو معنى آمده است، چنان كه در سوره واقعه آيه ٧ مى‌خوانيم" وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً":" شما روز قيامت به سه گروه تقسيم مى‌شويد".

بنا بر اين مشركان، با مشركان، و بدكاران و تاريك‌دلان، با اشباه و نظائر خود در صفوفى به سوى جهنم گسيل مى‌شوند.

و يا اينكه منظور شياطينى است كه هم شكل و هم عمل آنها بودند.

در عين حال اين معانى سه‌گانه با هم منافاتى ندارد و ممكن است در مفهوم آيه جمع باشد.

جمله" ما كانُوا يَعْبُدُونَ‌" اشاره به معبودهاى مشركان اعم از بتها و شياطين و انسانهاى جبارى همچون فراعنه و نمرودان است، و تعبير به" ما كانُوا يَعْبُدُونَ‌" (چيزهايى را كه مى‌پرستيدند) ممكن است به خاطر اين باشد كه اغلب معبودهاى آنها موجودات بيجان و غير عاقل بوده، و اين تعبير به اصطلاح به خاطر" تغليب" است.

" جحيم" به معنى دوزخ از ماده" جحمه" (بر وزن ضربه) به معنى" شدت برافروختگى آتش" گرفته شده است.

جالب اينكه تعبير مى‌كند آنها را به" صراط جحيم" هدايت كنيد، چه عبارت عجيبى؟ يك روز به سوى" صراط مستقيم" هدايت شدند ولى پذيرا نگشتند، اما امروز بايد به" صراط جحيم" هدايت شوند و مجبورند بپذيرند! اين سرزنشى است گرانبار كه اعماق روح آنها را مى‌سوزاند.