تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - تفسير ابراهيم در قربانگاه

ترجمه:

١٠١- ما او (ابراهيم) را به نوجوانى بردبار و پر استقامت بشارت داديم.

١٠٢- هنگامى كه با او به مقام سعى و كوشش رسيد گفت: فرزندم من در خواب ديدم كه بايد تو را ذبح كنم! بنگر نظر تو چيست؟ گفت: پدرم هر چه دستور دارى اجرا كن، به خواست خدا مرا از صابران خواهى يافت! ١٠٣- هنگامى كه هر دو تسليم و آماده شدند و ابراهيم جبين او را بر خاك نهاد ...

١٠٤- او را ندا داديم كه اى ابراهيم! ١٠٥- آنچه را در خواب ماموريت يافتى انجام دادى، ما اينگونه نيكوكاران را جزا مى‌دهيم.

١٠٦- اين مسلما امتحان مهم و آشكارى است.

١٠٧- ما ذبح عظيمى را فداى او كرديم.

١٠٨- و نام نيك او را در امتهاى بعد باقى گذارديم.

١٠٩- سلام بر ابراهيم باد! ١١٠- اينگونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم.

تفسير: ابراهيم در قربانگاه‌

در آيات گذشته به اينجا رسيديم كه ابراهيم بعد از اداى رسالت خويش در بابل از آنجا هجرت كرد، و نخستين تقاضايش از پروردگار اين بود كه فرزند صالحى به او عطا فرمايد، زيرا تا آن روز صاحب فرزندى نشده بود.

نخستين آيه مورد بحث سخن از اجابت اين دعاى ابراهيم به ميان آورده، مى‌گويد:" ما او را به نوجوانى حليم و بردبار و پر استقامت بشارت داديم" (فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَلِيمٍ‌).

در واقع سه بشارت در اين جمله جمع شده است: بشارت تولد فرزندى‌