تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٣ - تفسير ادعاهاى دروغين!

داريم" (وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ‌).

آرى ما بندگانيم كه جان و دل بر كف داريم، همواره چشم بر امر، و گوش بر فرمانش سپرده‌ايم، ما كجا و فرزندى خدا كجا؟ ما او را از اين نسبتهاى زشت و دروغين منزه مى‌شمريم، و از اين خرافات و اوهام مشركان متنفر و بيزاريم.

در حقيقت آيات سه‌گانه فوق به سه قسمت از صفات فرشتگان اشاره مى‌كند:

نخست اينكه هر كدام رتبه و منزلتى دارند كه از آن تجاوز نمى‌كنند.

ديگر اينكه آنها دائما آماده اطاعت فرمان خدا در عرصه آفرينش و اجراى اوامر او در پهنه عالم هستى هستند. اين سخن شبيه چيزى است كه در آيه ٢٦ و ٢٧ سوره انبياء آمده است" بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ‌":

" آنها بندگان شايسته خدا هستند كه در سخن بر او پيشى نمى‌گيرند، و فرمان او را عمل مى‌كنند.

سوم اينكه آنها پيوسته تسبيح خدا مى‌گويند و او را از آنچه لايق مقامش نيست منزه مى‌شمرند.

از آنجا كه اين دو جمله (إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ‌) از نظر ادبيات عرب مفهومش" حصر" است، بعضى از مفسران از آن چنين استفاده كرده‌اند كه فرشتگان با اين عبارت مى‌خواهند بگويند تنها ما مطيع فرمان خدا هستيم و تسبيح‌كننده واقعى او نيز مائيم، اشاره به اينكه" اطاعت" و" تسبيح" بنى آدم در برابر كار فرشتگان چيز قابل ملاحظه‌اى نيست.

قابل توجه اينكه جمعى از مفسران ذيل اين آيات حديثى از پيامبر گرامى‌