تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٦ - تفسير سليمان از نيروى رزمى خود سان مىبيند

اين آيات در منابع اسلامى آمده اين نسبت شديدا از سليمان نفى شده است.

و اما جمله‌هاى قبل كه از فراموشى و غفلت از نماز عصر سخن مى‌گويد آن نيز اين سؤال را به وجود مى‌آورد كه مگر ممكن است پيامبر معصومى وظيفه واجب خود را به دست فراموشى بسپارد؟ هر چند سان ديدن اسبها نيز وظيفه ديگرى از او بوده است، مگر اينكه به گفته بعضى نماز، نماز نافله و مستحبّ بوده باشد كه فراموشى آن مشكلى ايجاد نكند، ولى براى نماز نافله" رد شمس" ضرورتى ندارد.

از اينها كه بگذريم اشكالات ديگرى در اين تفسير است.

١- كلمه" شمس" (خورشيد) صريحا در آيات نيامده، در حالى كه اسبها (الصَّافِناتُ الْجِيادُ) صريحا ذكر شده است، و مناسبتر اين است كه ضميرها به چيزى بازگردد كه صريحا در آيات آمده.

٢- تعبير به" عَنْ ذِكْرِ رَبِّي‌" ظاهرش اين است كه محبت اين اسبها ناشى از ياد و فرمان خدا بوده در حالى كه بر طبق تفسير اخير بايد كلمه" عن" به معنى" على" باشد يعنى من محبت اسبها را بر محبت پروردگارم ترجيح دادم و اين معنى خلاف ظاهر است (دقت كنيد).

٣- از همه اينها عجيبتر جمله" رُدُّوها عَلَيَ‌" (آن را بر من بازگردانيد) با آن لحن آمرانه است، آيا ممكن است" سليمان" با چنين لحنى كه با خدمت- گذارانش صحبت مى‌كند از خدا يا فرشتگان او بخواهد كه خورشيد را بازگردانند ٤- مسئله" رد شمس" گر چه در برابر قدرت خدا محال نيست، اما مشكلات روشنى دارد كه جز در موارد قيام دليل روشن نمى‌توان آن را پذيرفت.

٥- آيات فوق با مدح و تمجيد سليمان شروع مى‌شود در حالى كه اين آيات طبق تفسير اخير به مذمت او مى‌انجامد.

٦- اگر نماز واجب ترك شده توجيه آن مشكل است و اگر نماز نافله بوده‌