تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٤ - تفسير اين وعده براى پرهيزكاران است

تفسير: اين وعده براى پرهيزكاران است‌

از اينجا فصل ديگرى از آيات اين سوره آغاز مى‌شود كه پرهيزگاران و متقين را با گردنكشان طاغى مقايسه كرده، و سرنوشت هر دو گروه را در قيامت شرح مى‌دهد، و در مجموع بحثهاى آيات گذشته را تكميل مى‌كند.

نخست به عنوان يك جمع‌بندى از سرگذشت انبياى پيشين و نكات آموزنده زندگى آنها مى‌فرمايد:" اين يك تذكر و يادآورى است" (هذا ذِكْرٌ) [١] آرى هدف از بيان فرازهايى از تاريخ پرشكوه آنان داستانسرايى نبود، هدف ذكر و تذكر بود، همانگونه كه از آغاز اين سوره روى اين مساله تكيه شده" ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ".

هدف بيدار ساختن انديشه‌ها، بالا بردن سطح معرفت و آگاهى، و افزودن نيروى مقاومت و پايدارى در مسلمانانى است كه اين آيات براى آنها نازل شده است‌ [٢] سپس مساله را از صورت خصوصى و بيان زندگى انبياء درآورده، شكل كلى به آن مى‌دهد، سرنوشت متقين را به طور عموم مورد بحث قرار داده، مى‌فرمايد:

" براى پرهيزگاران حسن مرجع و محل بازگشت نيكويى است" (وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ‌) [٣]

[١] بعضى از مفسران در تفسير اين جمله گفته‌اند منظور ذكر جميل پيامبران گذشته است.

[٢] جمعى از مفسران" هذا ذِكْرٌ" را اشاره به اين دانسته‌اند كه آنچه در باره انبياى گذشته بيان شد ذكر خير و ثناء جميل در باره آنها بود، و آيات بعد مقامات آنها را در آخرت بازگو مى‌كند، ولى اين معنى بعيد به نظر مى‌رسد بلكه ظاهر آيات كلى است همانگونه كه در بالا گفته‌ايم.

[٣]" ماب" به معنى محل بازگشت است، و اضافه" حسن" به" ماب" از قبيل اضافه صفت به موصوف مى‌باشد.