تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٠ - تفسير تنها يك صيحه آسمانى كارشان را يكسره مى كند!

شده آنها را درو كرد.

قوم نوح با طوفان و بارانهاى سيلابى نابود شدند.

عاد با تندبادى سرسخت و كوبنده.

فرعون و فرعونيان با امواج نيل.

قوم ثمود با صيحه آسمانى (صاعقه‌اى عظيم).

قوم لوط با زلزله‌اى وحشتناك توام با بارانى از سنگهاى آسمانى.

قوم شعيب نيز با صاعقه‌اى مرگبار كه از ابرى بر سر آنها فرود آمد و به اين ترتيب" آب" و" باد" و" خاك" و" آتش" كه وسائل اصلى زندگى انسان را تشكيل مى‌دهند مامور مرگ آنها شدند، و چنان طومار عمر اين سركشان ياغى را در هم نورديدند كه اثرى از آنها باقى نماند.

اين مشركان مكه بايد بينديشند نسبت به اين اقوام گروه كوچكى بيش نيستند، چرا از خواب غفلت بيدار نمى‌شوند؟

توصيف فرعون به" ذُو الْأَوْتادِ" (صاحب ميخهاى محكم) كه در آيات فوق صريحتر و در آيه ١٠ سوره فجر آمده است، كنايه از استحكام قدرت فرعون و فرعونيان است، اين تعبير در سخنان روزمره نيز به معنى استحكام به كار مى‌رود گفته مى‌شود: فلان كس ميخهايش محكم است، يا ميخهاى اين كار كوبيده شده، و يا چهارميخه شده است، چرا كه هميشه براى استحكام بنا يا خيمه‌ها از انواع ميخها استفاده مى‌كنند.

بعضى نيز آن را اشاره به لشكريان عظيم فرعون دانسته‌اند، چرا كه لشكر معمولا از خيمه‌ها استفاده مى‌كند، و براى نگهداشتن خيمه‌ها از ميخ استفاده مى‌نمايند.

بعضى ديگر آن را اشاره به شكنجه‌هاى وحشتناك فرعونيان نسبت به دشمنانشان دانسته‌اند كه به اصطلاح آنها را به چهار ميخ مى‌كشند، هر يك از دست و پاى‌