تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤١ - تفسير پيامبر خدا الياس در برابر مشركان

مى‌كند، و از اين نظر خالق بر او اطلاق مى‌گردد، هر چند خالق مجازى است.

*** به هر حال" الياس" اين قوم بت‌پرست را سخت نكوهش كرد، و ادامه داد:" خدايى را رها مى‌كنيد كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما است" (اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ‌).

مالك و مربى همه شما او بوده و هست، هر نعمتى داريد از او است، و حل هر مشكلى با دست قدرت او ميسر است، غير از او نه سرچشمه خير و بركتى وجود دارد و نه دفع كننده شر و آفتى.

گويا بت‌پرستان زمان" الياس" همانند بت‌پرستان عصر پيامبر اسلام ص براى توجيه كار خود تكيه بر سنت نياكان و پيشينيان مى‌كردند كه الياس در پاسخ آنها مى‌گويد:" اللَّه رب شما و رب پدران شما است".

تعبير به" رب" (مالك و مربى) بهترين محرك براى تفكر و انديشه است، چرا كه مهمترين مساله در زندگى انسان اين است كه بداند از ناحيه چه كسى آفريده شده؟ و امروز صاحب اختيار و مربى و ولى نعمت او كيست؟

*** اما اين قوم خيره‌سر و خودخواه گوش به اندرزهاى مستدل، و هدايتهاى روشن اين پيامبر بزرگ الهى فرا ندادند،" و به تكذيب او برخاستند" (فَكَذَّبُوهُ‌).

خداوند هم مجازات آنها را در يك جمله كوتاه بيان كرده مى‌فرمايد:

آنها در دادگاه عدل الهى، و در عذاب دوزخ او احضار مى‌شوند" (فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ‌).

و به كيفر اعمال زشت و شوم خود خواهند رسيد.

*** ولى ظاهرا گروه اندكى از پاكان نيكان و خالصان به الياس ايمان آوردند،