تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٤ - تفسير آنها كه كلام خدا را تصديق مى كنند

چرا كه يك آرزوى غير منطقى است.

تعبير" عِنْدَ رَبِّهِمْ‌" (نزد پروردگارشان) بيان نهايت لطف الهى در باره آنها است گويى هميشه ميهمان او هستند و هر چه بخواهند نزد او دارند.

تعبير" ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ‌" (اين است پاداش نيكوكاران) و به اصطلاح استفاده از اسم ظاهر بجاى ضمير اشاره به اين است كه علت اصلى اين پاداشها همان احسان و نيكوكارى آنها است.

*** دومين و سومين پاداش به آنان را به اين صورت بيان مى‌كند:" آنها مى‌خواهند خداوند بدترين اعمالى را كه انجام داده‌اند بيامرزد، و جبران كند، آنها را به بهترين اعمالى كه انجام مى‌دادند پاداش دهد" (لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ‌) [١] چه تعبير جالبى؟ از يك سو اين تقاضا را دارند كه بدترين اعمالشان در سايه لطف الهى پوشانده شود، و با آب توبه اين لكه‌ها از دامانشان پاك گردد، و از سوى ديگر تقاضايشان اين است كه خداوند بهترين اعمالشان را معيار پاداش قرار دهد و همه اعمال آنها را به حساب آن بپذيرد! و خداوند نيز با تعبيرى كه در اين آيات بيان فرموده درخواست آنان را پذيرفته است، بدترين را مى‌بخشد، و بهترين را معيار پاداش قرار مى‌دهد.

بديهى است هنگامى كه لغزشهاى بزرگتر مشمول عفو الهى گردد بقيه بطريق‌

---

[١] در اينكه" لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ‌" متعلق به چيست؟ احتمالات فراوانى داده‌اند اما آنچه از نظر معنى مناسبتر به نظر مى‌رسد اين است كه متعلق به فعل" احسنوا" بوده باشد كه از كلمه" المحسنين" فهميده مى‌شود، و در تقدير چنين است:" ذلك جزاء المحسنين احسنوا ليكفر اللَّه عنهم ..." آرى آنها به سراغ نيكى‌ها رفتند تا خداوند لغزشهاى آنها را ببخشد و بهترين پاداشها را به آنها بدهد.