برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٧ - محتواى سوره

منظور از «ملاقات پروردگار» يا ملاقات معنوى و ايمان شهودى است، (شهود باطنى) و يا ملاقات صحنه‌هاى رستاخيز و پاداش و جزاى او.

سپس مى‌گويد: اين انكار براى هميشه ادامه نخواهد يافت، و تا زمانى خواهد بود كه «ناگهان رستاخيز برپا شود، و آنها در برابر اين صحنه‌هاى وحشتناك قرار گيرند و نتايج اعمال خود را با چشم خود ببينند، در اين موقع فرياد آنها بلند مى‌شود: اى واى بر ما چقدر كوتاهى در باره چنين روزى كرديم» (حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قالُوا يا حَسْرَتَنا عَلى‌ ما فَرَّطْنا فِيها).

منظور از «ساعة» روز قيامت است و «بغتة» به معنى اين است كه بطور ناگهانى و جهش آسا كه هيچ كس جز خدا وقت آن را نمى‌داند واقع مى‌شود.

سپس قرآن مى‌گويد: «آنها بار گناهانشان را بر دوش دارند» (وَ هُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلى‌ ظُهُورِهِمْ).

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «چه بد بارى بر دوش مى‌كشند» (أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ).

(آيه ٣٢)- در اين آيه براى بيان موقعيت زندگى دنيا در برابر زندگى آخرت چنين مى‌گويد: «زندگى دنيا چيزى جز بازى و سرگرمى نيست» (وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ).

تشبيه زندگى دنيا به بازى و سرگرمى از اين نظر است كه بازيها و سرگرميها معمولا كارهاى توخالى و بى‌اساس هستند كه از متن زندگى حقيقى دورند.

بسيار ديده مى‌شود كه كودكان دور هم مى‌نشينند و بازى را شروع مى‌كنند، يكى را «امير» و ديگرى را «وزير»، و يكى را «دزد» و ديگرى را «قافله»؛ اما ساعتى نمى‌گذرد كه نه خبرى از امير است و نه وزير، و نه دزد و نه قافله، و يا در نمايشنامه‌هايى كه به منظور سرگرمى انجام مى‌شود صحنه‌هايى از جنگ يا عشق يا عداوت مجسّم مى‌گردد اما پس از ساعتى خبرى از هيچ كدام نيست.

سپس زندگانى سراى ديگر را با آن مقايسه كرده مى‌فرمايد: «سراى آخرت براى افراد با تقوا بهتر است آيا انديشه و تعقل نمى‌كنيد» (وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ‌