برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٩ - ٢- قتل فرزندان به خاطر گرسنگى!

زمينه مبارزه با شرك و بت‌پرستى بيان شده، نخست در برابر عقايد و ادعاهاى دور از منطق مشركان و بت‌پرستان، خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد كه «بگو:

پروردگار من! مرا به راه راست كه نزديكترين راههاست هدايت كرده است» (قُلْ إِنَّنِي هَدانِي رَبِّي إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ). اين راه راست همان جاده توحيد و يكتاپرستى و درهم كوبيدن آيين شرك و بت‌پرستى است.

سپس «صراط مستقيم» را در اين آيه و دو آيه بعد توضيح مى‌دهد: نخست مى‌گويد: «آيينى است مستقيم در نهايت راستى و درستى، ابدى و جاويدان و قائم به امور دين و دنيا و جسم و جان» (دِيناً قِيَماً).

و از آنجا كه عربها علاقه خاصى به ابراهيم نشان مى‌دادند و حتى آيين خود را به عنوان آيين ابراهيم معرفى مى‌كردند، اضافه مى‌كند كه «آيين واقعى ابراهيم همين است كه من به سوى آن دعوت مى‌كنم» نه آنچه شما به او بسته‌ايد (مِلَّةَ إِبْراهِيمَ).

همان ابراهيمى كه «از آيين خرافى زمان و محيط، اعراض كرد، و به حق يعنى آيين يكتاپرستى روى آورد» (حَنِيفاً).

اين تعبير گويا پاسخى است به گفتار مشركان كه مخالفت پيامبر را با آيين بت‌پرستى كه آيين نياكان عرب بود، نكوهش مى‌كردند، پيامبر در پاسخ آنها مى‌گويد: اين سنت شكنى و پشت پا زدن به عقايد خرافى محيط، تنها كار من نيست، ابراهيم كه مورد احترام همه ما است نيز چنين كرد.

سپس براى تأكيد مى‌افزايد كه «او هيچ گاه از مشركان و بت‌پرستان نبود» (وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ).

بلكه او قهرمان بت‌شكن و مبارز پويا و پى‌گير با آيين شرك بود.

(آيه ١٦٢)- در اين آيه اشاره به اين مى‌كند كه «بگو: (نه تنها از نظر عقيده من موحّد و يكتاپرستم بلكه از نظر عمل، هر كار نيكى كه مى‌كنم) نماز من و تمام عبادات من و حتى مرگ و حيات من همه براى پروردگار جهانيان است» (قُلْ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ).