برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٤ - ازدواج با زنان غير مسلمان

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به او فرمود: آنچه در مورد دوستى با يهود بر عباده مى‌ترسيديم، بر تو نيز مى‌ترسم (و خطر اين دوستى و هم پيمانى براى تو از او بيشتر است) عبد اللّه گفت: چون چنين است من هم مى‌پذيرم و با آنها قطع رابطه مى‌كنم، آيه نازل شد و مسلمانان را از هم پيمانى با يهود و نصارى بر حذر داشت.

تفسير:

قرآن، مسلمانان را از همكارى با يهود و نصارى بشدت برحذر مى‌دارد، نخست مى‌گويد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، يهود و نصارى را تكيه گاه و هم پيمان خود قرار ندهيد» (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‌ أَوْلِياءَ).

يعنى ايمان به خدا ايجاب مى‌كند كه به خاطر جلب منافع مادى با آنها همكارى نكنيد.

سپس با يك جمله كوتاه، دليل اين نهى را بيان كرده، مى‌گويد: «هر يك از آن دو طايفه، دوست و هم‌پيمان هم‌مسلكان خود هستند» (بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ).

يعنى، تا زمانى كه منافع خودشان و دوستانشان مطرح است، هرگز به شما نمى‌پردازند.

روى اين جهت، «هر كس از شما طرح دوستى و پيمان با آنها بريزد، از نظر تقسيم بندى اجتماعى و مذهبى جزء آنها محسوب خواهد شد» (وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ). و شك نيست كه «خداوند چنين افراد ستمگرى را كه به خود و برادران و خواهران مسلمان خود خيانت كرده و بر دشمنانشان تكيه مى‌كنند، هدايت نخواهد كرد» (إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ).

(آيه ٥٢)- در اين آيه اشاره به عذرتراشيهايى مى‌كند كه افراد بيمارگونه براى توجيه ارتباطهاى نامشروع خود با بيگانگان، انتخاب مى‌كنند، و مى‌گويد:

«آنهايى كه در دلهايشان بيمارى است، اصرار دارند كه آنان را تكيه‌گاه و هم‌پيمان خود انتخاب كنند، و عذرشان اين است كه مى‌گويند: ما مى‌ترسيم قدرت به دست آنها بيفتد و گرفتار شويم» (فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشى‌ أَنْ تُصِيبَنا دائِرَةٌ).