برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٠ - ٣- امامت يا آخرين سير تكاملى ابراهيم

نكته‌ها:

١- منظور از «كلمات» چيست؟

از بررسى آيات قرآن چنين استفاده مى‌شود كه مقصود از «كلمات» (جمله‌هايى كه خداوند ابراهيم را به آن آزمود) يك سلسله وظايف سنگين و مشكل بوده كه خدا بر دوش ابراهيم گذارده بود.

اين دستورات عبارت بودند از: بردن فرزند به قربانگاه و آمادگى جدّى براى قربانى او به فرمان خدا! بردن زن و فرزند و گذاشتن آنها در سرزمين خشك و بى‌آب و گياه مكّه! قيام در برابر بت‌پرستان بابل و شكستن بتها و دفاع بسيار شجاعانه در آن محاكمه تاريخى و قرار گرفتن در دل آتش! مهاجرت از سرزمين بت‌پرستان و پشت پا زدن به زندگى خود، و مانند اينها كه هر يك آزمايشى بسيار سنگين بود، اما او با قدرت و نيروى ايمان از عهده همه آنها برآمد و اثبات كرد شايستگى مقام «امامت» را دارد.

٢- فرق نبوت و امامت و رسالت:

بطورى كه از آيات و احاديث بر مى‌آيد كسانى كه از طرف خدا مأموريت داشتند داراى مقامات مختلفى بودند:

مقام نبوت-

يعنى دريافت وحى از خداوند، بنابراين «نبى» كسى است كه وحى بر او نازل مى‌شود.

مقام رسالت-

يعنى مقام ابلاغ وحى و تبليغ و نشر احكام خداوند و تربيت نفوس از طريق تعليم و آگاهى بخشيدن، بنابراين رسول كسى است كه موظف است در حوزه مأموريت خود به تلاش و كوشش برخيزد، و براى يك انقلاب فرهنگى و فكرى و عقيدتى تلاش نمايد.

مقام امامت-

يعنى رهبرى و پيشوايى خلق، در واقع امام كسى است كه با تشكيل يك حكومت الهى سعى مى‌كند احكام خدا را عملا اجرا و پياده نمايد.

به عبارت ديگر وظيفه امام اجراى دستورات الهى است در حالى كه وظيفه رسول ابلاغ اين دستورات مى‌باشد.

٣- امامت يا آخرين سير تكاملى ابراهيم-

مقام امامت، مقامى است بالاتر و حتى برتر از نبوت و رسالت، اين مقام نيازمند شايستگى فراوان در جميع جهات‌