برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - ٢- حق تلاوت چيست؟

را حفظ كردند اما حدود آن را ضايع ساختند، منظور تنها اين است كه در آيات قرآن بينديشند و به احكامش عمل كنند، چنانكه خداوند مى‌فرمايد: اين كتابى است پر بركت كه ما بر تو نازل كرديم تا در آياتش تدبّر كنند».

(آيه ١٢٢)- بار ديگر خداوند روى سخن را به بنى اسرائيل كرده مى‌فرمايد:

«اى بنى اسرائيل به خاطر بياوريد نعمتهايى را كه به شما ارزانى داشتم و نيز به خاطر بياوريد كه من شما را بر جهانيان (بر تمام مردمى كه در آن زمان زندگى مى‌كردند) برترى بخشيدم» (يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ).

(آيه ١٢٣)- ولى از آنجا كه هيچ نعمتى بدون مسؤوليّت نخواهد بود، بلكه خداوند در برابر بخشيدن هر موهبتى تكليف و تعهّدى بر دوش انسان مى‌گذارد در اين آيه به آنها هشدار مى‌دهد و مى‌گويد: «از آن روز بترسيد كه هيچ كس از ديگرى دفاع نمى‌كند» (وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً).

«و چيزى به عنوان غرامت و يا فديه كه بلاگردان آنها باشد پذيرفته نمى‌شود» (وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ).

«و هيچ شفاعتى (جز به اذن پروردگار) او را سود ندهد» (وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ).

و اگر فكر مى‌كنيد كسى در آنجا- جز خدا- مى‌تواند انسان را كمك كند اشتباه است چرا كه «هيچ كس در آنجا يارى نمى‌شود» (وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ).

(آيه ١٢٤)- «امامت» اوج افتخار ابراهيم (ع). از اين آيات به بعد سخن از ابراهيم قهرمان توحيد و بناى خانه كعبه و اهميّت اين كانون توحيد و عبادت است كه ضمن هيجده آيه اين مسائل را بر شمرده است.

هدف از اين آيات در واقع سه چيز است: نخست اين كه مقدمه‌اى براى مسأله تغيير قبله است، و ديگر اين كه يهود و نصارى ادعا مى‌كردند ما وارثان ابراهيم و آيين او هستيم و اين آيات مشخص مى‌سازد كه آنها تا چه حد از آيين ابراهيم بيگانه‌اند.

سوم اين كه مشركان عرب نيز پيوند ناگسستنى ميان خود و ابراهيم قائل‌