برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٣ - يك امتياز بزرگ اسلام

بعد اضافه مى‌كند كه «گفتار خداوند حق است» (قَوْلُهُ الْحَقُّ).

يعنى همانطور كه آغاز آفرينش بر اساس هدف و نتيجه و مصلحت بود، رستاخيز نيز همان گونه خواهد بود.

«و در آن روز كه در صور دميده مى‌شود و قيامت بر پا مى‌گردد، حكومت و مالكيت مخصوص ذات پاك اوست» (وَ لَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ).

درست است كه مالكيت و حكومت خداوند بر تمام عالم هستى از آغاز جهان بوده و تا پايان جهان و در عالم قيامت ادامه خواهد داشت، ولى از آنجا كه در اين جهان يك سلسله عوامل و اسباب در پيشبرد هدفها و انجام كارها مؤثر است گاهى اين عوامل و اسباب انسان را از خداوند كه مسبب الاسباب است غافل مى‌كند، اما در آن روز كه همه اين اسباب از كار مى‌افتد، مالكيت و حكومت او از هر زمان آشكارتر و روشنتر مى‌گردد.

و در پايان آيه اشاره به سه صفت از صفات خدا كرده، مى‌گويد: «خداوند از پنهان و آشكار باخبر است» (عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ). «و كارهاى او همه از روى حكمت مى‌باشد، و از همه چيز آگاه است» (وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ). يعنى، به مقتضاى علم و آگاهيش اعمال بندگان را مى‌داند و به مقتضاى قدرت و حكمتش به هر كس جزاى مناسب مى‌دهد.

(آيه ٧٤)- از آنجا كه اين سوره جنبه مبارزه با شرك و بت‌پرستى دارد، در اينجا به گوشه‌اى از سرگذشت ابراهيم، قهرمان بت‌شكن اشاره كرده، مى‌گويد:

ابراهيم پدر (عموى) خود را مورد سرزنش قرار داد و به او چنين «گفت: آيا اين بتهاى بى‌ارزش و موجودات بى‌جان را خدايان خود انتخاب كرده‌اى»؟! (وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً آلِهَةً).

«بدون شك من، تو و جمعيت پيروان و هم مسلكان تو را در گمراهى آشكارى مى‌بينم» (إِنِّي أَراكَ وَ قَوْمَكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ).

چه گمراهى از اين آشكارتر كه انسان مخلوق خود را معبود خود قرار دهد، و موجود بى‌جان و بى‌شعورى را پناهگاه خود بپندارد و حل مشكلات خود را از