برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٦ - ازدواج با زنان غير مسلمان

گفتند: آرى.

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گفت: ابن صوريا كه در فدك زندگى مى‌كند چگونه عالمى است؟

گفتند: او از همه يهود به تورات آشناتر است، به دنبال او فرستادند و هنگامى كه نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمد به او فرمود: آيا حكم سنگباران كردن در چنين موردى در تورات بر شما نازل شده است يا نه؟

او در پاسخ گفت: آرى! چنين حكمى در تورات آمده است.

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گفت: چرا از اجراى اين حكم سرپيچى مى‌كنيد؟

او در جواب گفت: حقيقت اين است كه ما در گذشته اين حد را در باره افراد عادى اجرا مى‌كرديم، ولى در مورد ثروتمندان و اشراف خوددارى مى‌نموديم، اين بود كه گناه مزبور در طبقات مرفّه جامعه ما رواج يافت. به همين جهت ما قانونى سبكتر از قانون سنگسار كردن تصويب نموديم.

در اين هنگام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دستور داد كه آن مرد و زن را در مقابل مسجد سنگسار كنند.

و فرمود: خدايا من نخستين كسى هستم كه حكم تو را زنده نمودم بعد از آن كه يهود آن را از بين بردند.

در اين هنگام آيه نازل شد و جريان مزبور را بطور فشرده بيان كرد.

تفسير:

داورى ميان دوست و دشمن- از اين آيه و چند آيه بعد از آن استفاده مى‌شود كه قضات اسلام حق دارند با شرايط خاصى در باره جرايم و جنايات غير مسلمانان نيز قضاوت كنند.

آيه مورد بحث با خطاب‌ (يا أَيُّهَا الرَّسُولُ) «اى فرستاده!» آغاز شده، گويا به خاطر اهميت موضوع مى‌خواهد حس مسؤوليت را در پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بيشتر تحريك كند و اراده او را تقويت نمايد.

سپس به دلدارى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به عنوان مقدمه‌اى براى حكم بعد پرداخته و مى‌فرمايد: «آنها كه با زبان، مدعى ايمانند و قلب آنها هرگز ايمان نياورده و در كفر بر يكديگر سبقت مى‌جويند هرگز نبايد مايه اندوه تو شوند» زيرا اين وضع تازگى‌