آنها به قدرى آلوده‌اند كه قابل شستشو نمى‌باشند به همين دليل «آنها كسانى هستند كه خدا نمى‌خواهد قلب آنها را شستشو دهد» (أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ).

در پايان آيه مى‌فرمايد: «آنها هم در اين دنيا رسوا و خوار خواهند شد و هم در آخرت كيفر عظيمى خواهند داشت» (لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ).

(آيه ٤٢)- در اين آيه بار ديگر قرآن تأكيد مى‌كند كه «آنها گوش شنوا براى شنيدن سخنان تو و تكذيب آن دارند» و يا گوش شنوايى براى شنيدن دروغهاى بزرگانشان دارند (سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ).

اين جمله به عنوان تأكيد و اثبات اين صفت زشت براى آنها تكرار شده است.

علاوه بر اين «آنها زياد اموال حرام و ناحق و رشوه مى‌خورند» (أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ). سپس به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اختيار مى‌دهد كه «هرگاه اين گونه اشخاص براى داورى به تو مراجعه كردند مى‌توانى در ميان آنها داورى به احكام اسلام كنى و مى‌توانى از آنها روى گردانى» (فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ).

و براى تقويت روح پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اضافه مى‌كند: «اگر صلاح بود كه از آنها روى بگردانى هيچ زيانى نمى‌توانند به تو برسانند» (وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً). «و اگر خواستى در ميان آنها داورى كنى حتما بايد اصول عدالت را رعايت نمايى، زيرا خداوند افراد دادگر و عدالت‌پيشه را دوست دارد» (وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ).

(آيه ٤٣)- اين آيه بحث در باره يهود را در مورد داورى خواستن از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه در آيه قبل آمده بود تعقيب مى‌كند و از روى تعجب مى‌گويد: «چگونه اينها تو را به داورى مى‌طلبند در حالى كه تورات نزد آنهاست و حكم خدا در آن آمده است و به آن ايمان دارند»! (وَ كَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَ عِنْدَهُمُ التَّوْراةُ فِيها حُكْمُ اللَّهِ).

بايد دانست كه حكم مزبور يعنى (حكم سنگسار كردن زن و مردى كه زناى‌