(آيه ١٧٠)- در آيات گذشته سرنوشت افراد بى‌ايمان بيان شد، و در اين آيه دعوت به سوى ايمان آميخته با ذكر نتيجه آن مى‌كند، و با تعبيرات مختلفى كه شوق و علاقه انسان را برمى‌انگيزد همه مردم را به اين هدف عالى تشويق مى‌نمايد.

نخست مى‌گويد: «اى مردم همان پيامبرى كه در انتظار او بوديد و در كتب آسمانى پيشين به او اشاره شده بود با آيين حق به سوى شما آمده است» (يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ). سپس مى‌فرمايد: «اين پيامبر از طرف آن كس كه پرورش و تربيت شما را بر عهده دارد آمده است» (مِنْ رَبِّكُمْ).

بعد اضافه مى‌كند: «اگر ايمان بياوريد به سود شماست» به ديگرى خدمت نكرده‌ايد، بلكه به خودتان خدمت نموده‌ايد (فَآمِنُوا خَيْراً لَكُمْ).

و در پايان مى‌فرمايد: «فكر نكنيد اگر شما راه كفر پيش گيريد به خدا زيانى مى‌رسد چنين نيست، زيرا خداوند مالك آنچه در آسمانها و زمين است مى‌باشد» (وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ).

به علاوه چون «خداوند، عالم و حكيم است» (وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً) دستورهايى را كه به شما داده و برنامه‌هايى را كه تنظيم كرده همگى روى فلسفه و مصالحى بوده و به سود شماست.

(آيه ١٧١)- تثليث موهوم است! در اين آيه و آيه بعد به تناسب بحثهايى كه در باره اهل كتاب و كفار بود به يكى از مهمترين انحرافات جامعه مسيحيت يعنى «مسأله تثليث و خدايان سه‌گانه» اشاره كرده و با جمله‌اى كوتاه و مستدل آنها را از اين انحراف بزرگ برحذر مى‌دارد.

نخست به آنان اخطار مى‌كند كه: «اى اهل كتاب! در دين خود راه غلو را نپوييد و جز حق، در باره خدا نگوييد» (يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ).

مسأله «غلوّ» در باره پيشوايان، يكى از مهمترين سر چشمه‌هاى انحراف در اديان آسمانى بوده است، به همين جهت اسلام در باره غلات سختگيرى شديدى كرده و در كتب «عقايد» و «فقه» غلات از بدترين كفار معرفى شده‌اند!