اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٤ - فصل سيزدهم اسوهها و الگوها
فضائل ديگر شروع مىشود، چرا كه نقطه اميد و مقصد و مقصود و معبود و محبوب، اوست.
درست عكس اين حركت، يعنى از فضائل به سوى رذائل از آنِ كسانى است كه طاغوت (بتهاى بىشعور و بىخاصيّت و فاقد چشم و گوش و هوش، و همچنين انسانهاى طغيانگر و خود كامه) را ولىّ خود قرار دادهاند.
در هشتمين آيه، قرآن مجيد همه مؤمنان را مخاطب ساخته و مىگويد: «اى كسانى كه ايمان آوردهايد تقواى الهى پيشه كنيد و (هميشه) با صادقان باشيد!
(يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ)
در حقيقت جمله دوم در آيه شريفه
(كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ)
تكميل جمله اوّل
(اتَّقُوا اللَّهَ)
است. آرى! براى پيمودن راه تقوا و پرهيزكارى، و پاكى ظاهر و باطن بايد همراه و همگام صادقان بود و در سايه آنها قدم برداشت.
در روايات فراوانى كه از طرق شيعه و اهل سنّت در منابع معروف اسلامى آمده است، اين آيه تطبيق بر على عليه السلام يا همه اهل بيت عليهم السلام شده است.
اين روايات را مىتوانيد در «الدّر المنثور سيوطى» و «مناقب خوارزمى» و «درر السّمطين زرندى» و «شواهد التّنزيل» حاكم حَسَكانى و كتب ديگر، مطالعه كنيد. [١]
«حافظ سليمان قندوزى» در «ينابيع المودّة»، و «علّامه حموينى» در «فرائد السّمطين»، و «شيخ ابو الحسن كازرونى» در «شرف النّبى» نيز بخشى از اين احاديث را آوردهاند [٢].
در يكى از اين احاديث مىخوانيم كه بعد از نزول آيه فوق، سلمان فارسى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پرسيد: آيا اين آيه عام است يا خاص؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«امَّا الْمأمُورُونَ فَعامّةُ الْمؤمِنينَ، وَ امَّا الصَّادِقُونَ فَخاصَةُ اخى عَلِىٌّ وَ اوْصِيائُهُ مِنْ بَعْدِهِ الَى يَوْمِ الْقِيامَةِ
؛ مأموران به اين آيه، همه مؤمنانند، و امّا صادقان، خصوص برادرم على عليه السلام و اوصياى بعد از او تا روز قيامت هستند!» [٣]
[١]. براى توضيح بيشتر به كتاب پيام قرآن، جلد ٩، مراجعه كنيد
[٢]. براى توضيح بيشتر به كتاب پيام قرآن، جلد ٩، مراجعه كنيد
[٣]. ينابيع المودّة، صفحه ١١٥