اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٨ - ريا در روايات اسلامى
در آن شريك كند من از او بيزارم، و اين عمل از آنِ كسى است كه شريك قرار داده نه از آنِ من!» [١]
اين هفت حديث پر معنى و تكان دهنده كه همه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است بخوبى نشان مىدهد گناه ريا به قدرى عظيم است كه چيزى با آن برابرى نمىكند و اين به خاطر آثار بسيار بدى است كه ريا در فرد و جامعه و در جسم و روح انسان ايجاد مىكند.
از امامان معصوم عليهم السلام احاديث تكاندهندهاى ديده مىشود، از جمله:
٨- در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه از جدّش نقل مىكند:
«سَيَأْتى عَلَى النَّاسِ زَمانٌ تَخْبُثُ فيهِ سَرائِرهمْ وَ تَحُسنُ فيهِ عَلانِيَّتُهُم، طَمَعاً فىالدُّنيا لايُريدُونَ ما بِهِ عِنْدَ رَبِّهِم يَكُوْنَ دِيُنهُم رِياءً، لايُخالِطُهُمْ خَوْفٌ يَعُمُّهُمُ اللَّهُ بِعِقابٍ فَيَدْعُونَهُ دُعاءَ الْغَريقِ فَلايَسْتَجِيبُ لَهُمْ؛
زمانى بر مردم فرا مىرسد كه باطن آنها آلوده و ظاهرشان زيبا است، و اين به خاطر طمع در دنيا مىباشد، هرگز آنچه را نزد پروردگارشان است اراده نمىكنند، دين آنها ريا است، و خوف خدا در قلبشان نيست، خداوند مجازاتى فراگير بر آنها مىفرستد و آنها همچون فرد غريق او را مىخوانند ولى دعاى آنان را اجابت نمىكند!» [٢]
٩- در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است:
«كُلُّ رِياءٍ شِرْكٌ انَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنَّاسِ كانَ ثَوابُهُ لِلنَّاسِ وَ مَنْ عَمِلَ لِلَّهِ كانَ ثَوابُهُ عَلَى اللَّهِ؛
هر ريائى شرك است، هر كس براى مردم عمل كند پاداش او بر مردم است، و هر كس براى خدا عمل كند ثوابش بر خداست!» [٣]
١٠- در حديثى از امام اميرالمؤمنين عليه السلام مىخوانيم:
«الْمُرائى ظَاهِرُهُ جَميلٌ وَ باطِنُهُ عَليلٌ ...؛
ريا كار ظاهر عملش زيبا و باطنش زشت و بيمار است!» [٤]
و نيز فرمود:
«ما اقْبَحَ بِاْلِانْسانِ باطِناً عَليلًا وَ ظاهِراً جَميلًا؛
چه زشت است كه باطن
[١]. ميزان الحكمه، جلد ٢، صفحه ١٠١٧، چاپ جديد
[٢]. كافى، جلد ٢، صفحه ٢٩٦.
[٣]. همان مدرك، صفحه ٢٩٣
[٤]. امالى صدوق، صفحه ٣٩٨- غرر الحكم جلد ١، صفحه ٦٠، شماره ١٦١٤