آبائَنا لَها عابِدِيْنَ‌؛ آن هنگام كه به پدرش (آزر) و قوم او گفت: اين مجسّمه‌هاى بى‌روح چيست كه شما همواره آنها را پرستش مى‌كنيد؟- گفتند: ما پدران خود را ديديم كه آنها را عبادت مى‌كنند.» (سوره انبياء، آيه ٥٢ و ٥٣)

٤- «وَكَذلِكَ ما ارْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فى‌ قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيْرٍ الَّا قالَ مُتَرَفُوها انَّا وَجَدْنا آبائَنا عَلَى‌ امَّةٍ وَ انَّا عَلَى‌ آثارِهِمْ مُقْتَدُوْنَ‌؛ و اين گونه در هيچ شهر و ديارى، پيش از تو، پيامبر انذار كننده‌اى نفرستاديم مگر اين كه ثروتمندان مست و مغرورِ آن گفتند: ما پدران خود را بر آيينى يافتيم و به آثار آنان اقتدا مى‌كنيم!» (سوره زخرف، آيه ٢٣)

٥- «وَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ الَّا انْ قالُوا اخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْ انَّهُمْ اناسٌ يَتَطَهَّرُونَ‌؛ ولى پاسخ قومش چيزى جز اين نبود كه گفتند: اينها را از شهر و ديار خود بيرون كنيد، كه اينها مردمى هستند كه پاكدامنى را مى‌طلبند (و با ما، همصدا نيستند)!» (سوره اعراف، آيه ٨٢)

٦- «وَ اذا بُشِّرَ احَدُهُمْ بِالْانْثى‌ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْودّاً وَ هُوَ كَظيمٌ يَتَوارَى‌ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ ايُمْسِكُهُ عَلَى‌ هُوْنٍ امْ يَدُسُّهُ فى‌ التّرُابِ الاساءَ ما يَحْكُمُونَ‌؛ در حالى كه هرگاه به يكى از آنها بشارت دهند دختر نصيب تو شده، صورتش (از فرط ناراحتى) سياه مى‌شود و بشدّت خشمگين مى‌گردد- به خاطر بشارت بدى كه به او داده شده، از قوم و قبيله خود متوارى مى‌گردد؛ (و نمى‌داند) آيا او را با قبول ننگ نگهدارد، يا در خاك پنهانش كند؟! چه بد حكم مى‌كنند!» (سوره نحل، آيه ٥٨ و ٥٩)

٧- «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذينَ مَعَهُ اشِدّاءُ عَلَى الكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيْماهُمْ فى‌ وُجُوهِهِمْ مِنْ اثَرِ السُّجُودِ؛ محمد صلى الله عليه و آله فرستاده خداست؛ و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و شديد، و در ميان خود مهربانند؛ پيوسته آنها را در حال ركوع و سجود مى‌بينى در حالى كه همواره فضل خدا و رضاى او را مى‌طلبند؛ نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمايان است.» (سوره‌فتح، آيه ٢٩)

***

تفسير و جمع بندى‌