٢٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : و امّا علم : اگر چه انسان فقير باشد ، از آن توانگرى حاصل شود و اگر چه بخيل باشد ، جود و اگر چه خوار باشد ، ابُهت و اگر چه بيمار باشد ، سلامتى و اگر چه دور باشد ، نزديكى و اگر چه هرزه باشد ، شرم و اگر چه پست باشد ، والايى و اگر چه حقير باشد ، شرافت و حكمت و منزلت . پس اينها چيزهايى هستند كه از دانش خردمند برايش به دست مى آيد . پس خوشا به حال آنكه خرد ورزيد و دانست .

٢٥٥.امام على عليه السلام : هر اندازه دانش انسان افزون گردد ، توجّه وى نسبت به نفس خود ، بيشتر گردد و در رياضت و اصلاح آن ، كوشش بيشترى مبذول كند .

٢٥٦.امام على عليه السلام : كژى با دانش راست مى شود .

٢٥٧.امام على عليه السلام : دستآورد دانش ، بى رغبتى به دنياست .

٢٥٨.امام على عليه السلام : ثمره دانش ، فروتنى است .

٢٥٩.امام على عليه السلام : زبان دانش ، راستى است .

٢٦٠.امام على عليه السلام : اى جوياى دانش ! دانش فضيلتهاى بسيارى دارد : سرش ، فروتنى است و چشمش ، دورى از حسد و گوشش ، فهم و زبانش ، راستى و حافظه اش ، جستجو و دلش ، خوش نيّتى و خردش ، شناخت اشياى و امور و دستش ، رحمت و پايش ، ديدار دانشمندان وهمتش سلامت وحكمتش ، پارسايى و قرارگاهش ، رهايى و جلودارش ، عافيت و مركبش ، وفا و سلاحش ، نرمى سخن و شمشيرش ، خشنودى و كمانش ، سازگارى و سپاهش ، گفتگو با دانشمندان و داراييش ، ادب و اندوخته اش ، پرهيز از گناهان و توشه اش ، نيكى و آبش ، واگذارى و رهنمايش ، هدايت و يارش ، دوستى نيكان .