٤٣١.امام على عليه السلام ـ در دعاـ : خداى من ! به من كمال گسستن از هر چيز به سوى خودت را ، ببخش و چشمهاى دلمان را با نور نگريستن به تو روشنى بخش ، تا ديدگان دلها ، حجابهاى نور را بدرد و به معدن عظمت بپيوندد و روحهاى ما به عزّت قدست بياويزد .

٤٣٢.امام على عليه السلام : شگفت انگيزترين چيزى كه در انسان هست ، دل اوست كه در آن مواد حكمت و مواد متضاد آن قرار دارد .

٤٣٣.امام على عليه السلام : حكمت ، درختى است كه در دل مى رويد و بر زبان ميوه مى دهد .

٤٣٤.امام على عليه السلام : نور وحى و رسالت را مى بينم و بوى نبوّت به مشامم مى رسد و صداى ناله شيطان را هنگام فرود آمدن وحى شنيدم و از پيامبر پرسيدم : اين ناله چيست؟ فرمود : اين شيطان است كه از عبادت خود نااميد شده است . تو آنچه را من مى شنوم ، مى شنوى و آنچه را مى بينم ، مى بينى؛ جز آنكه تو پيامبر نيستى ولى وزيرى و بر نيكى هستى .

٤٣٥.امام سجاد عليه السلام : آگاه باشيد كه بنده چهار چشم دارد : دو چشم كه امر دين و دنيايش را مى بيند و دو چشم كه كار آخرتش را با آنها مى نگرد . پس هنگامى كه خدا خير بنده اى را مى خواهد ، دو چشم دلش را مى گشايد ، تا با آنها امور نهان آخرت را بنگرد و اگر جز اين بخواهد ، دل را به همان حال خود وا مى گذارد .

٤٣٦.امام صادق عليه السلام : هيچ دلى نيست جز آنكه دو گوش دارد : بر يكى از آنها فرشته اى راهنما و بر ديگرى شيطانى فتنه گر ايستاده است. اين فرمان مى دهد و آن باز مى دارد . شيطان به سرپيچى فرمان مى دهد و فرشته باز مى دارد . اين همان كلام خداوند است : «از راست و چپ نشسته اند . (آدمى) هيچ سخنى را بر زبان نمى آورد، مگر اينكه مراقبى آماده نزد او حاضر است»