١٠٦.امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشانـ : هرگاه مرده را در گورش نهند ، چهار آتش او را در ميان گيرد : نماز مى آيد و يكى از آن چهار آتش را خاموش مى كند و روزه مى آيد و يكى ديگر را خاموش مى سازد و صدقه مى آيد و آتشى ديگر را خاموش مى كند و دانش مى آيد آتش چهارم را فرو مى نشاند ومى گويد: اگر به آنها مى رسيدم، خود همه آنها را فرو مى نشاندم . پس چشمت روشن باد كه من با تو هستم و تو را جاى غم نيست .

١٠٧.امام باقر عليه السلام در وصيّتش به جابر جعفى ـ : حضور شرّ را با حضور دانش ، از نفس خويش دور كن و دانش حاضر را با كردار خالصانه به كار بند و در كردار خالصانه با كمال بيدارى از غفلت بزرگ بپرهيز و كمال بيدارى را با هراسى صادقانه به دست آر و از خودآرايى نهان به زندگانى حاضر بپرهيز و با رهنمايى خرد ، از گزافه كارى هوا و هوس ، خود را نگهدار و هنگام چيرگى هوا ، با ره جستن از دانش ، باز ايست .

١٠٨.امام صادق عليه السلام : دانش ، سِپَر است .

٢ / ١١

پوشاندن عيوب

١٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش و دارايى ، هر عيبى را مى پوشانند و تنگدستى و نادانى ، هرگونه عيبى را آشكار مى سازند .