٢٧٨.امام صادق عليه السلام ـ در معناى گفته خداى عز و جل : «و هر كه حكمتـ مى فرمايد : منظور ، شناخت امام و دورى از گناهان بزرگى است كه بر اثر آنها ، خداوند بنده را مستحق آتش مى سازد .

٢٧٩.سليمان بن خالد : از امام صادق عليه السلام در باره گفته خداوند : «و هر كه حكمت يابد ، خيرى فراوان يافته است» پرسيدم . حضرت فرمود : حكمت ، شناخت و فهم دين است ، پس هر كس از شما فهم يافت ، او حكيم است .

٢٨٠.حمران بن اعين : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : گفته خداى عز و جل «بى گمان به خاندان ابراهيم كتاب داديم» چه معنايى دارد ؟ پاسخ داد : منظور نبوّت است . گفتم : «حكمت» ؟ فرمود : فهم و داورى .

٢٨١.امام صادق عليه السلام ـ در تفسير گفته خداوند متعال : «به هر كس كه خواهد ، حكمت دهد» فرمود : آن ، قرآن و فهم است .

٢٨٢.امام كاظم عليه السلام ـ در تفسير گفته خداى متعال : «و به لقمان حكمتـ فرمود : منظور فهم و خرد است .

ر . ك : ص ١٢١ «آثار حكمت» / ص ١٢٩ «اساس حكمت» / ص ١٣٣ «حكمتهاى جامع» .