٢٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند تبارك و تعالى ، عقل را از نور اندوخته و نهفته در علم سابق خود آفريد؛ نورى كه نه پيامبرى مرسل و نه فرشته اى مقرّب بر آن آگاه نشده است . پس دانش را جان و فهم را روح و زهد را ، سر و شرم را ، ديدگان و حكمت را زبان و رأفت را ، دهان و رحمت را ، دل آن قرار داد .

٢٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند اسلام را آفريد ، پس براى آن قلمروى نهاد و نورى گذاشت و دژى و ياورى . قلمرو آن ، قرآن و نورش ، حكمت و دژ آن ، نيكى و ياورانش ، من و خاندانم و پيروانمان هستيم .

٢٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكمت ، شرف بزرگوار را مى افزايد و بنده مملوك را تا مجلس ملوك بالا مى كشد .

٢٨٧.لقمان حكيم ـ در سفارش به پسرشـ : پسركم! حكمت آموز تا بزرگ گردى كه حكمت به دين ره نمايد و بنده را بر آزاد برترى بخشد و مسكين را بالا دست توانگر نشاند و كم سن را بر بزرگسال مقدّم كند و مستمند را به مجالس پادشاهان بركشد و بر شرف بزرگوار و آقايى بزرگ و احترام توانگر بيفزايد و چگونه كار دين و معيشتش ، جز از راه حكمت به سامان رسد؟ و هرگز خداوند عز و جل كار دنيا و آخرت را جز از راه حكمت به سامان نياورد .