علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٥
٥ / ١١
ستارگان
١٢٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانشى درباره ستارگان فرا بگيرد، شاخه اى از سحر آموخته است ؛ هرچه بيش ، بيشتر .
١٢٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پس از خود از سه چيز بر امّتم مى ترسم: ستم فرمانروايان، ايمان به ستارگان و دروغ پنداشتن قدر .
١٢٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند اين شهر را از شرك پاك فرموده است؛ اگر ستارگان آنها را گمراه نكنند .
١٢١٠.امام حسين عليه السلام : پيامبر خدا از نُه كار بازداشت : . . . و از نظر در ستارگان .
١٢١١.امام على عليه السلام : اى مردم! زنهار از فراگيرى ستاره شناسى ، جز آنچه كه در خشكى ودريا بدان راهيابى مى كنند؛ زيرا آن به كهانت فرا مى خواند ومنجّم چون كاهن و كاهن چون ساحر و ساحر چون كافر و كافر در آتش است .
١٢١٢.امام صادق عليه السلام : منجّم ملعون است. و كاهن ملعون است ... و فرمود: منجّم چون كاهن است و كاهن چون ساحر و ساحر چون كافر و كافر در آتش است .
١٢١٣.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ غير مسلمانى كه از وى درباره ستاره شناسىـ : دانشى است كه منافعش اندك و زيانهايش فراوان است؛ زيرا با آن نه مى توان مقدورات را دور و نه از محذورات حذر كرد . اگر منجّم خبر از بلا دهد ، پرهيز، وى را از سرنوشتش نرهاند و اگر به امر خيرى خبر دهد ، نمى تواند آن را جلو بياندازد و اگر حادثه بدى برايش پيش بيايد ، نمى تواند آن را باز گرداند ، و منجّم با اين پندار كه قضاى الهى را از خلقش باز مى گرداند در دانشش با خدا ضدّيت مى كند .