علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٩
١٠٨٣.امام على عليه السلام ـ در توصيف مؤمنـ : ساكت مى گردد تا سلامت بماند و مى پرسد تا بفهمد .
١٠٨٤.امام حسين عليه السلام : على بن ابى طالب عليه السلام در مسجد جامع كوفه بود . مردى از اهل شام برخاست و گفت : اى اميرمؤمنان ! پرسشهايى از تو دارم . حضرت فرمود : براى فهميدن و نه درمانده كردن بپرس .
١٠٨٥.ابرش كلبى با اشاره به امام باقر عليه السلام از هشام پرسيد : اين شخص كيست كه اهل عراق گرد او را گرفته اند و از او مى پرسند؟ گفت : اين پيامبر كوفه است و او مى پندارد كه فرزند پيامبر خدا و شكافنده دانش و مفسّر قرآن است ، پس پرسشى از او بپرس كه نداند . وى نزد او آمد و گفت : اى پسر على! آيا تورات و انجيل و زبور و قرآن را خوانده اى؟ گفت : بلى . گفت : من چند مسأله مى پرسم . فرمود : بپرس كه اگر ره جويى ، از آنچه مى پرسى بهره مى برى و اگر قصد آزار و درمانده كردن دارى ، گمراه مى شوى .
١٠٨٦.حسين بن علوان : مردى مزه آب را از امام صادق عليه السلامپرسيد . حضرت فرمود : براى فهميدن و نه درمانده كردن بپرس . مزه آب مزه زندگى است .
٤ / ٣
نيكو پرسيدن
١٠٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نيكويى پرسش ، نيمى از دانش است .
١٠٨٨.امام على عليه السلام : هر كس نيكو بپرسد ، بداند .
١٠٨٩.امام على عليه السلام : هركس بداند ، نيكو بپرسد .