٨٠٠.امام على عليه السلام : خطاب به كميل بن زياد ـ : اى كميل! اين دلها همچون ظرف اند كه بهترين آنها پرگنجايشترين آنها نسبت به خير و نيكى است و مردم سه گونه اند : دانشمند ربّانى ، دانشجوى راه نجات و بى سروپايان پستى كه به دنبال هر بانگى روان باشند . از نور دانش پرتوى بر نگرفته و به ستون استوارى پناه نبرده اند . در اينجا ـ اشاره حضرت با دست به سينه اش ـ دانشى [فراوان ]نهفته است . كاش براى آن حاملانى مى يافتم . به حاملانى تيزهوش ولى غيرقابل اعتماد برخورده ام كه دين را ابزار دنيا مى كنند و از حجّتهاى خدا بر ضدّ كتابش و از نعمتهاى او بر معصيتها يارى مى جويند . واى بر حامل حقّى كه به سوى حقّ نگرايد و با نخستين شبهه ، شكّ در دلش زبانه كشد و نداند كه حقّ كجاست . چون سخن گويد خطا كند و اگر خطا رود نفهمد . دلباخته چيزى است كه حقيقتش را نمى داند . پس براى كسى كه مفتونش گردد ، فتنه است . همه خير در اين است كه خداوند دينش را به كسى بشناساند و در نادانى انسان همين بس كه دينش را نشناسد .

٨٠١.امام باقر عليه السلام : دانشمندى نيك باش و به فراگيرى نيكى بپرداز .

٨٠٢.امام صادق عليه السلام : مردم سه گونه اند : دانشمند و دانشجو و بى سر و پايان بيهوده .

٨٠٣.امام صادق عليه السلام : دوست ندارم كه جوانان شما را جز در اين دو حالت ببينم : يا دانشمند يا دانشجو كه سوگند به آنكه محمّد صلى الله عليه و آله را به حقّ برانگيخت اگر چنين نكند ، كوتاهى كرده است و اگر كوتاهى كند ، تباه گرداند و اگر تباه گرداند ، گناه كند و اگر گناه كند ، در آتش ساكن شود .

٨٠٤.امام صادق عليه السلام : سزا نباشد آنكه دانشمند نيست ، خوشبخت شمرده شود و آنكه مهربان نيست ، ستوده به شمار آيد .