٥٣٥.امام على عليه السلام ـ در خطبه اى كه ايمان و اركان آن را ياد مى كردـ : خداوند . . . به ايمان خشنود گشت ... و آن را مايه عزّت هر آنكه گرامى اش بدارد ... و برهان آنكه بدان سخن گويد و مايه شرافت كسى كه آن را بشناسد و حكمت كسى كه بدان لب بگشايد و روشنى كسى كه از آن روشنى جويد ، قرار داد .

ر . ك : ص ٦٥ «كمال ايمان» / ص ٧٩ «ايمان» .

٤ / ٢

اخلاص

قرآن

«و آنان كه به خاطر ما كوشيدند ، بى گمان به راههاى خود رهنمونشان مى كنيم .»

حديث

٥٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده خداى عز و جل خويشتن را چهل روز براى خدا خالص نكرد ، مگر آنكه چشمه هاى حكمت از دلش بر زبانش جارى گشت .

٥٣٧.امام على عليه السلام : با تحقّق اخلاص ، ديدگان نور مى گيرند .

٥٣٨.امام على عليه السلام : آنكه ايمانش را خالص كرد ، هدايت يافت .

ر . ك : ص ٢٠٩ ح ٥٦١ / ص ٢٠١ «اخلاص» / ص ٣٦٧ «آموختن براى غير خدا» و ص ٣٣١ «اخلاص» / ص ٦٠٣ «خودنمائى» .

٤ / ٣

دوستى اهل بيت

٥٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس جوياى حكمت است ، بايد خاندان مرا دوست بدارد .