علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٩
٥١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : علم باطن ، رازى از رازهاى خداى عز و جل و حكمتى از حكمتهاى الهى است كه در دلهاى هر يك از اولياى خود كه بخواهد مى گذارد .
٥١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گونه اى دانش نهانى است كه آن را جز دانايان به خدا ندانند ، پس هرگاه بدان لب بگشايند ، جز مغروران به خداى عز و جل ، آن را انكار نكنند .
٥١٨.امام على عليه السلام : از گنجينه هاى نهان ، حكمت آشكار مى شود .
٥١٩.امام صادق عليه السلام ـ درباره گفته خداى عز و جل « بدانيد كه خداوند مياميان او و حقّ انگاشتن باطل ، جدايى مى اندازد .
٥٢٠.امام كاظم عليه السلام و آنكه از خداوند فرا نگيرد ، دلش را به شناخت استوارى كه مايه بينش وى و يافتن حقيقت آن در دل باشد ، نبسته است .
٥٢١.امام رضا عليه السلام : هرگاه خداوند بنده اى را براى كارهاى بندگانش برگزيند ، سينه اش را براى آن گشاده سازد و چشمه هاى حكمت را در دلش به وديعت نهد و دانش را به او الهام كند .
٥٢٢.بزنطى : به امام رضا عليه السلام عرض كردم : آيا مردم در شناخت نقشى دارند؟ فرمود : نه . گفتم : برايشان بر آن پاداشى هست؟ فرمود : خداوند به آنان پاداش مى بخشد؛ همان گونه كه شناخت را بديشان مى بخشد .
٥٢٣.حارث بن مغيرة : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : دانش دانشمند شما چگونه است؟ آيا جمله اى است كه در دلش انداخته مى شود يا در گوشش خوانده مى شود؟ حضرت فرمود : وحيى است همانند وحى به مادر موسى عليه السلام .
ر . ك : ص ٣١ «حقيقت دانش» / ص ١٩٩ «مبادى الهام» / اهل بيت در كتاب و سنت : مبادى علوم اهل بيت : الهام .