٥٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هنگامى كه فتنه ها چون پاره هاى شب تار بر شما مشتبه شود ، به قرآن روى بياوريد . . . . براى قرآن ظاهرى و باطنى است . ظاهر آن حكمت و باطن آن دانش است . در آن چراغهاى هدايت و نور حكمت و راهنماى معرفت است؛ براى كسى كه ويژگى اش را شناخت .

٥٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در توصيف قرآنـ : هر كس دانش را در غير قرآن بجويد ، خداوند گمراهش كند .

٥٠٤.امام على عليه السلام : قرآن برترين دو هدايت است .

٥٠٥.امام على عليه السلام : ـ در توصيف قدرت خداى سبحانـ : اوست كه آفريده هايش را در دنيا ساكن كرد و پيامبرانش را به سوى جن و انس فرستاد ، تا برايشان پرده از دنيا برگيرند .

٥٠٦.امام على عليه السلام : كلام خداوند شفاست .

٥٠٧.امام على عليه السلام : قرآن را فراگيريد كه بهترين سخن است و در آن تفقّه كنيد كه بهار دلهاست و از روشنى آن شفا بجوييد كه شفاى سينه هاست .

٥٠٨.امام على عليه السلام : در توصيف پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ : چراغى پرتو افشان و شهابى درخشان و آتش زنه اى نور افشان بود .

٥٠٩.امام على عليه السلام : در توصيف قرآن ـ : بهار دلها و چشمه هاى دانش است و آن است راه مستقيم ، آن است مايه هدايت كسى كه آن را پيشواى خود قرار دهد .

٥١٠.امام صادق عليه السلام : در كتاب خدا ، نجات از هلاكت و بينايى از كورى و رهنمونى به سوى هدايت است .

٥١١.امام صادق عليه السلام : خداى عز و جل قرآن را بيانگر هر چيزى فرستاد . به خدا سوگند از هيچ چيزى كه بنده بدان نياز داشت ، فروگذار نكرد . به خدا سوگند ، بنده اى نمى تواند بگويد : «اگر اين در قرآن آمده بود . . .» مگر آنكه خدا آن را در قرآن فرو فرستاده است .