٦٠٣.امام على عليه السلام : دنيا هر كس را كه با اميدهاى محال بفريبد و با آرزوهاى دروغين نيرنگش زند . تيرگى ديده برايش بياورد و جامه كورى بر او بپوشاند و از سراى ديگر بازش بدارد و به مرداب تباهى در اندازد .

٦٠٤.امام على عليه السلام : مايه تباهى خرد ، محبّت دنياست .

٦٠٥.امام على عليه السلام : زيورهاى دنيا ، خردهاى ناتوان را تباه مى سازد .

٦٠٦.امام على عليه السلام : از دنيا بگريزيد و دلهايتان را از آن برتابيد كه آن زندان مؤمن است . بهره اش از آن اندك و خردش بدان ناتوان و ديده اش در آن ضعيف است .

٦٠٧.امام على عليه السلام : دنيا جايگاه به زمين افتادن خردهاست .

٦٠٨.امام على عليه السلام : در توصيف اهل دنيا ـ : چهارپايانى پابسته و برخى رها شده ، خردهايشان را گم كرده و در كار خويش سر گردان اند .

ر . ك : ص ٥٩٣ «حب دنيا» .