علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٩
١١٩١.امام كاظم عليه السلام : شايسته ترين دانش براى تو آن است كه عملت جز بدان سامان نپذيرد و واجبترين دانش براى تو آن است كه از عمل به آن پرسيده مى شوى و لازمترين دانش براى تو آن است كه به صلاح قلبت ره بنمايد و تباهى اش را برايت روشن سازد و نيك فرجامترين دانش آن است كه در عمل زودگذر تو بيفزايد پس به دانشى كه ندانستنش زيانى به تو نمى رساند سرگرم مشو و از دانشى كه رها كردنش بر نادانى تو مى افزايد ، غافل مشو .
٥ / ٧
آنچه سود مى بخشد
١١٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترين دانش آن است كه سود بخشد .
١١٩٣.امام على عليه السلام : ـ هنگامى كه همام از وى درباره صفت پرهيزگاران پرسيـ : ديدگان خويش از آنچه خدا برايشان حرام كرده بود فرو انداختند و به دانشى كه براى آنها سودمند بود گوش سپردند .
١١٩٤.امام صادق عليه السلام : . . . همين گونه است كارد و شمشير و نيزه و كمان و ابزار و آلات ديگر كه استفاده در صلاح و فساد را دارند . اشكالى در ياد دادن و ياد گرفتن و مزد گرفتن بر آن و در آن نيست و كاربرد آنها در جهت صلاح براى همه مردم مباح است و كاربرد آن در جهت فساد و زيان بر آنان حرام است ، پس بر آموزنده و فراگيرنده ، گناه و وبالى نيست؛ چون كاربرد آنها در جهات صلاح بر كاربردهاى ديگرشان غلبه دارد و در جهت استفاده مردم و استوارى و بقاى آنان است و گناه و وبال (فقط) گردن گير كسى است كه آنها را در جهت فساد و حرام به كار مى گيرد .