٢١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در وصيّتش به ابوذرـ : اى ابوذر! هركس دانشى داده شود ولى از [ بيم خدا ] نگريد ، دانشى بى سود داده شده باشد؛ زيرا خداى عز و جلدانشمندان را توصيف فرموده و گفته است : «بى گمان كسانى كه پيش از نزول آن ، دانش يافته اند ، چون اين كتاب بر آنان خوانده شود سجده كنان به رو در مى افتند و مى گويند : منزّه است پروردگار ما كه بى گمان وعده پروردگار ما انجام شدنى است و به رو در مى افتند و مى گريند و بر فروتنى آنها مى افزايد» .

٢١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش را بيم (از خدا) بس است .

٢١٦.امام على عليه السلام : مايه بيم (از خدا) ، دانش است .

٢١٧.امام على عليه السلام : هرگاه دانش انسان افزون شود ، بر ادبش افزوده و بيم وى از پرودگارش ، دو چندان شود .

٢١٨.امام على عليه السلام : دانشى چون بيم نيست .

٢١٩.امام على عليه السلام : به نشان دانش ، بيم بسنده باشد .

٢٢٠.امام على عليه السلام : تو را در دانش ، بيم از خداى عز و جل بس باشد و در نادانى تو همين بس كه از عقلت (يا علمت) ـ ترديد از راوى است ـ خوشت آيد .

٢٢١.امام على عليه السلام : غايت شناخت ، بيم (از خداوند) است .

٢٢٢.امام على عليه السلام : داناترين شما ، بيمناك ترين شماست .

٢٢٣.امام على عليه السلام : هر دانشمندى ، بيمناك است .

٢٢٤.امام على عليه السلام : داناترين مردم ، بيمناكترين آنان از خداوند سبحان است .