علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٥
١٨٦.امام على عليه السلام ـ در حكمتهايى منسوب به ايشانـ : دانايى ، توانايى است . هر كس آن را يابد ، بدان پيروز شود و هر كس آن را نيابد ، مغلوب گردد .
١٨٧.امام على عليه السلام : اندكى از دانش ، چون در دل جاى گيرد ، مانند نرمه بارانى است كه بر زمينى پست و هموار فرو ريزد و سبزه روياند .
١٨٨.امام على عليه السلام : دانش ، مايه عزّت است .
١٨٩.امام على عليه السلام : آنكه از دانش ، رهنمايى خواست ، او را ره نمود .
١٩٠.امام على عليه السلام : دانش ، انگيزه فهم است .
١٩١.امام على عليه السلام : با دانش ، به حكمت پى برده مى شود .
١٩٢.امام على عليه السلام : با دانش باشيد كه مايه پيوند ميان برادران و راهنما به سوى جوانمردى و ارمغان مجلسها و همراه در سفر و همدم در غربت است .
١٩٣.امام على عليه السلام : خرد راهنماى روح است و دانش راهنماى خرد .
١٩٤.امام على عليه السلام : قدرت دانش ، زوال ندارد .
١٩٥.امام على عليه السلام : دانشها ، تفريح اهل ادب اند .
١٩٦.امام على عليه السلام : قصه گوى شبى خوشتر از دانش ، نيست .
١٩٧.امام على عليه السلام : دانش ، زمام دار و كردار ، راننده و نفس(مركبى) سركش است .
١٩٨.امام على عليه السلام : معرفت ، روشنى دل است .
١٩٩.امام على عليه السلام : معرفت ، رسيدن به عالم قدس است .
٢٠٠.امام على عليه السلام : دانش ، گمشده مؤمن است .