علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٣
١٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدايا! مرا با دانش توانگر ساز و به بردبارى زينت بخش و به تقوا گرامى دار و با عافيت زيبا گردان .
١٧٤.امام على عليه السلام : كاش مى دانستم هر كه دانش را از كف داده ، چه چيز يافته و آنكه دانش را يافته ، چه چيز از كف داده است؟
١٧٥.امام على عليه السلام : خير آن نيست كه مال و فرزندت زياد شود ، بلكه خير آن است كه دانشت فزونى يابد و بردباريت افزون گردد .
١٧٦.امام على عليه السلام : هر ظرفى از آنچه در آن نهند تنگ گردد ، جز ظرف دانش كه به آن گسترش يابد .
١٧٧.امام على عليه السلام : هر چيزى كمياب گردد عزيزتر مى شود ، جز دانش كه هر چه فراوان گردد گرامى تر شود .
١٧٨.امام على عليه السلام : همراهى دانشمند و پيروى او ، آيينى است كه خدا بدان عبادت مى شود و فرمانبردارى از او ، به دست آوردن نيكيها و نابود كردن زشتيها و اندوخته مؤمنان است .
١٧٩.امام على عليه السلام : اى كميل! محبت دانش ، آيينى است كه [خدا ]بدان عبادت مى شود و آدمى به وسيله آن در زندگى طاعت را و پس از مرگش نام نيك را به دست مى آورد .
١٨٠.امام على عليه السلام : دانش دوستى و بردبارى نيكو و ملازمت ثواب(صواب) ، از فضيلتهاى خردمندان است .
١٨١.امام على عليه السلام : دانش ، روشنى بخش انديشه است .
١٨٢.امام على عليه السلام : دانش ، روشنايى مى بخشد و حكمت ، ره مى نمايد .
١٨٣.امام على عليه السلام : دانش از به حيرت افتادن مى رهاند .
١٨٤.امام على عليه السلام : دانش ، تو را مى رهاند و نادانى ، تباهت مى كند .
١٨٥.امام على عليه السلام : تو به حقّ دانا باش و بدان عمل كن ، خداى سبحان تو را مى رهاند .