١٥٧.امام على عليه السلام : عمل كننده بى دانش ، مانند رونده در بيراهه است . هر چه از راه روشن دورتر رود ، از مقصودش دورتر مى شود و عمل كننده با دانش ، مانند رهسپار راه روشن است . پس بيننده بايد نيك بنگرد كه آيا پيش رونده است يا واپس آمده .

١٥٨.امام على عليه السلام : در عمل بى دانش ، خيرى نيست .

١٥٩.امام على عليه السلام : عمل بدون دانش ، گمراهى است .

١٦٠.امام على عليه السلام : عمل نادان ، وبال و دانش او ، گمراهى است .

١٦١.امام على عليه السلام : عبادت كننده بى دانش ، مانند الاغ آسياب است . پيوسته گرد خود مى چرخد و از جايش دور نمى شود .

١٦٢.امام صادق عليه السلام : عمل كننده بى بصيرت ، مانند رونده در بيراهه است . هر چه تندتر رود ، از مقصد دورتر شود .

١٦٣.امام صادق عليه السلام : آنكه انديشناك پايان است ، از فرو رفتن در آنچه نمى داند ، باز ايستد و هر كه ندانسته به كارى بشتابد ، خود را خوار كند [١] .

١٦٤.امام كاظم عليه السلام : عمل اندك از دانشمند پذيرفته و افزون گردد و عمل بسيار از اهل هوى و هوس و نادانى ردّ شود .

ر . ك : ص ٨٥ «عمل» / ص ٢٠٣ «عمل» / ص ٥٤٥ «عمل» و ص ٥٩١ «عمل نكردن» / ص ٦٦٣ «دانشمندان بد» .

[١] در حديث آمده است : «بينى خود را ببُرد» كه كنايه از خوار كردن خود است .