١٣٤.روايت شده است كه چهار تن از راهبان نزد على عليه ا گفتند معناى واحدى را با لفظ واحدى از او مى پرسيم ، اگر پاسخ واحدى داد ، وى ناقص است . يكى از آنها داخل شد و پرسيد : گردآورى مال بهتر است يا گردآورى دانش ؟ فرمود : البته گردآورى دانش ؛ زيرا مال با دهش ، كاهش گيرد ولى دانش ، افزايش يابد . فرد دوم وارد شد و همين را پرسيد . حضرت پاسخ داد : البته دانش؛ چرا كه دانش ، دارنده اش را نگهدارى مى كند و دارنده مال به نگهدارى مالش مشغول است . آنگاه سومى داخل شد و همين پرسش را كرد . حضرت فرمود : البته دانش ؛ زيرا آن كس كه به گردآورى دانش پردازد ، فروتنى اش افزون شود و آن كس كه به جمع آورى مال سرگرم شود ، تكبرش فزون گردد . آن گاه فرد چهارم وارد شد و همان سؤال را طرح كرد . امام فرمود : البته دانش بهتر است؛ زيرا كسى كه در گردآورى دانش بكوشد ، دوستانش زياد شوند و آنكه به ثروت اندوزى پردازد ، دشمنانش فراوان گردند .

١٣٥.امام على عليه السلام ـ در اشعار منسوب به ايشانـ : { به قسمت خداى جبّارخشنودشديم ما را دانش و دشمنان را مال } { همانا مال بزودى نابود گردد ولى دانش ، همواره ماندگار است . }

ر . ك : ص ٢٩١ «جستجوى دانش از طلب مال ، واجب تر است» .