١١٣٤.سليم بن قيس : امام على عليه السلام : كمترين چيزى كه بنده با آن مؤمن شمرده مى شود ، اين است كه خداوند تبارك و تعالى خود را به او بشناساند تا به اطاعتش اقرار كند و پيامبرش را به او بشناساند تا به اطاعتش اقرار كند و امام و حجّت در زمينش و شاهد بر خلقش را به او بشناساند تا به اطاعتش اقرار كند . گفتم : اى اميرمؤمنان! اگر چه جز آنچه را وصف كردى ، به همه چيز نادان بماند؟ فرمود : آرى؛ چون به او دستور داده شد ، فرمان برد و چون باز داشته شد ، باز ايستد .

١١٣٥.امام على عليه السلام : بر شما باد فرمان بردارى كسى كه عذرى در نشناختن وى نداريد.

١١٣٦.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به معاويهـ : در آنچه نزد توست تقوا داشته باش و در حقّش بر عهده ات بنگر وبه شناخت آنچه عذرى در ندانستنش ندارى بازگرد.

١١٣٧.امام على عليه السلام : در امر دين همين بس كه آنچه را كه ندانستنش پذيرفته نيست ، بشناسى .

١١٣٨.امام على عليه السلام : اى ابوطفيل! دانش دو گونه است : دانشى كه مردم را جز نگريستن در آن اختيارى نيست و آن ظواهر اسلام است و دانشى كه مردم را اختيار ترك آن است و آن قدرت خداى عز و جل است .

١١٣٩.امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشانـ : اگر ندانى از كجا آمده اى ، نمى دانى به كجا مى روى .

١١٤٠.امام على عليه السلام : خداوند بيامرزد مردى را كه دانست از كجا و در كجا و به سوى كجاست .

١١٤١.امام على عليه السلام : لازمترين دانش بر تو آن است كه صلاح دينت را به تو نشان دهد و مايه تباهى اش را برايت روشن سازد .

١١٤٢.امام على عليه السلام : سزاوارترين دانش براى تو آن دانشى است كه عمل جز بدان پذيرفته نمى شود .

١١٤٣.امام صادق عليه السلام : مردم را نرسد جز آنكه بپرسند و تفقّه كنند و امامشان را بشناسند .