١٠٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه دانش را براى دنيا بياموزد و محبّت دنيا و زيورش را بر آن مقدم دارد ، سزاوار خشم الهى است و در پست ترين مرتبه دوزخ با يهود و نصارا كه كتاب خدا را پشت سر افكندند ، خواهد بود . خداوند متعال مى فرمايد : «پس هنگامى كه [كتاب ]نزد آنان آمد ، به آنچه مى شناختند كافر شدند ، پس نفرين خدا بر كافران باد» .

١٠٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانش را براى غير خدا فراگيرد يا با آن غير خدا را اراده كند ، جايگاهش را در آتش تدارك كند .

١٠٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانش را فراگيرد تا بدان با نادانان بستيزد يا با دانشمندان رقابت كند يا مردم را به خود متوجه كند تا او را بزرگ بدارند ، پس جاى خود را در آتش تدارك كند . رياست جز براى خدا و اهلش روا نيست .

١٠٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانش را از اهلش فرا گيرد و به دانش خود عمل كند ، نجات يابد و هركس با آن دنيا را بطلبد ، همان بهره اوست .

١٠٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانش را براى محصول دنيا بطلبد ، به محصول آخرت دست نيابد .

١٠٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نخستين كسى كه روز قيامت بر او حكم مى شود . . . مردى است كه دانش را ياد گرفته و ياد داده و قرآن خوانده است ، پس آورده مى شود و نعمتهايش را به او مى شناسانند و او نيز مى شناسد . مى پرسد : با آنها چه كردى؟ مى گويد : دانش يادگرفتم و ياد دادم و به خاطر تو قرآن خواندم . مى گويد : دروغ مى گويى ولكن دانش آموختى تا به تو دانشمند بگويند و قرآن خواندى تا تو را قارى بخوانند و گفته شد ؟ [يعنى پاداشت را گرفتى] . سپس فرمان داده مى شود كه وى را به چهره بر زمين كشند تا در آتش اندازند .

١٠٥٦.امام على عليه السلام : و بپرهيز از كسى كه براى ستيز و جدل ، دانش فرا مى گيرد و براى ريا تفقّه مى كند . به سوى دنيا مى شتابد و تقوا را رها مى كند . او از ايمان دور و به نفاق نزديك است . از هدايت بر كنار و با گمراهى همراه است . هموست سركش گمراهى كه ره يافتگان را ياد نمى كند .

١٠٥٧.امام على عليه السلام : اگر حاملان دانش آن را چنانكه بايد حمل مى كردند ، خداوند و فرشتگان و آفريدگان فرمان بردارش آنان را دوست مى داشتند؛ ولى آنان دانش را براى دنياجويى حمل كردند ، پس خدا آنان را دشمن داشت و نزد مردم خوار شدند .