٩٢٦.امام على عليه السلام ـ در كلمات منسوب به ايشانـ : چه شده است كه مردم را مى بينم هنگامى كه خوراك را در شب نزد آنان مى آورند ، زحمت روشن كردن چراغها را به خود مى دهند تا آنچه را داخل شكمهايشان مى كنند نيك بنگرند ، ولى اهتمامى به خوراك روح ندارند تا چراغهاى خردشان را با دانش برافروزند و از پى آمدهاى نادانى و گناه در باورها و كردارشان در امان بمانند .

٩٢٧.امام حسن عليه السلام : شگفتا از كسى كه در خوراكش مى انديشد ، ولى در آنچه به خردش مى سپارد نمى انديشد . شكمش را از آنچه آزارش مى دهد ، دور نگه مى دارد و به سينه اش آنچه مايه نابوديش است مى سپارد .

٩٢٨.امام كاظم عليه السلام : اى هشام! حقّ براى اطاعت خدا برپا شده است و نجات جز با اطاعت ممكن نيست و اطاعت به دانش است و دانش به فراگيرى و فراگيرى به خرد گره خورده است ، و دانش جز از دانشمندان ربّانى نيست و شناخت دانش با خرد است .

٩٢٩.ذوالقرنين ـ در وصيتشـ : از كسى كه از دانش خويش سودى نبرده است دانش مياموز؛ زيرا كسى كه دانشش به وى سودى نداده به تو نيز بهره اى ندهد .

ر . ك : ص ٣٥٥ «توضيح» .

٣ / ٣

رعايت اولويت ها

٩٣٠.ابن عباس : باديه نشينى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله! از شگفتيهاى دانش به من بياموز . حضرت فرمود : با اساس دانش چه كرده اى كه از شگفتيهايش مى پرسى؟ مرد گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله! اساس دانش چيست؟ فرمود : شناخت خدا آنچنان كه بايد . باديه نشين گفت : شناخت خدا آنچنان كه حقِّ شناخت اوست ، چگونه است؟ فرمود : او را بى مانند و شبيه و همتا بدانى و اينكه يكتا ، يگانه ، پيدا ، نهان ، نخست و پايان است . نه همتايى دارد و نه همانندى ، پس اين حقِّ شناخت اوست .