٧٥٥.جميل بن دّراج : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : امرى بزرگ در دلم مى افتد . فرمود : «لا اله الاّ اللّه » بگو . پس هرگاه در دلم چيزى مى افتاد ، «لا اله الا اللّه » مى گفتم و از من دور مى شد .

٢ / ٥

پناه جستن

قرآن

«بگو : پناه مى برم به پروردگار مردم . فرمانرواى مردم . معبود مردم . از شرّ دمدمه پنهانكار . آن كس كه در سينه هاى مردم دمدمه مى كند؛ چه از جنّيان و چه مردمان» .

«بگو پرودگارا به تو پناه مى برم از وسوسه هاى شيطانها و پروردگارا از اينكه آنها نزد من حاضر شوند ، به تو پناه مى برم» .

«اگر وسوسه اى از شيطان به تو رسد ، به خدا پناه بر؛ زيرا كه او شنواىِ داناست» .

«چون قرآن خوانى از شيطان رانده شده به خدا پناه بر» .

«پس چون (زن عمران) فرزندش را بزاد ، گفت : پروردگارا ! من دختر زاده ام ـ و خدا به آنچه او زاييد داناتر بود ـ و پسر چون دختر نيست ، و من نامش را مريم نهادم و او و فرزندانش را از شيطان رانده شده به تو پناه مى دهم» .

حديث

٧٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس روزانه ده بار از شيطان رانده شده به خداوند پناه ببرد ، خداوند فرشته اى را بر او مى گمارد تا شيطانها را از او براند .

٧٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ابليس پوزه اى چون پوزه سگ دارد كه روى دل انسان مى گذارد و شهوتها و لذّتها را به يادش مى آورد و آرزوهايى در دلش مى اندازد و در دلش وسوسه مى كند ، تا او را در پرورگارش به شكّ اندازد . پس هرگاه بنده بگويد :«از شيطان رانده شده به خداى شنواى دانا پناه مى برم و از اينكه نزد من حضور يابند ، به خدا پناه مى برم ، خداوند شنوا و داناست» ، پوزه از دلش بردارد .